13 Απριλίου 2003

[Thmmy.gr portal]

  Thmmy.gr portal
   Forum
   Downloads
   Ενεργ. Λογαριασμού
   Επικοινωνία
  
  Χρήσιμα links
   Σελίδα τμήματος
   Βιβλιοθήκη Τμήματος
   Elearning
   Φοιτητικά fora
   Πρόγραμμα Λέσχης
   Πρακτική Άσκηση
   Ηλεκτρονική Εξυπηρέτηση Φοιτητών
   Διανομή Συγγραμμάτων
   Ψηφιακό Καταθετήριο Διπλωματικών
   Πληροφορίες Καθηγητών
   Instagram @thmmy.gr
   mTHMMY
  
  Φοιτητικές Ομάδες
   ACM
   Aristurtle
   ART
   ASAT
   BEAM
   BEST Thessaloniki
   EESTEC LC Thessaloniki
   EΜΒ Auth
   IAESTE Thessaloniki
   IEEE φοιτητικό παράρτημα ΑΠΘ
   SpaceDot
   VROOM
   Panther
  

THMMY.gr Web

Helios_MultiScribbles2SMF Default ThemeSMFone_Blue

[Ανεβάζετε τα θέματα των εξετάσεων στον τομέα Downloads]

Είσαι πρωτοετής;... Καλώς ήρθες! Μπορείς να βρεις πληροφορίες εδώ. Βοήθεια για τους καινούργιους μέσω χάρτη.

Κατεβάστε εδώ το Android Application για εύκολη πρόσβαση στο forum.

Ανεβάζετε τα θέματα των εξετάσεων στον τομέα Downloads με προσοχή στα ονόματα των αρχείων!

[Megawatt]

http://www.seasyp.gr/lightacandle/index.htm

" .....Το πιο χαρακτηριστικό το είχα ακούσει απο μια μάνα,να λέει "όταν κάποιο παιδί χάνει τους γονείς του,αυτό έχει όνομα:λέγεται ορφανό. Όταν ένας γονιός χάνει το παιδι του...αυτός ο γονιός δεν έχει ονομα...."

[Αλεξάνδρα]

Σταθη, δεν ηξερα πως εχασες φιλο σου σε εκεινο το ατυχημα..
Το γραμμα σου αγγιξε την ψυχη μου




Σημερα μπορει να ειναι η τελευταια φορα που βλεπεις τους ανθρωπους που αγαπας.Γι'αυτο μην περιμενεις αλλο, καν΄το σημερα , γιατι αν το αυριο δεν ερθει ποτε, θα μετανιωσεις σιγουρα για τη μερα που δεν βρηκες χρονο για ενα χαμογελο, μια αγκαλια, ενα φιλι και που ησουν πολυ απασχολημενος για να κανεις πραξη μια τελευταια τους επιθυμια...

Γκαμπριελ Γκαρσια Μαρκες



Καπως ετσι νιωθω τωρα, χωρις να ξερω το γιατι

[pandora]

4 χρονια πριν........

 :'( :'(

Σταθη δεν το είχα δεί αυτό... γμτ.....

Εγώ ακόμη όταν περνάω από τα τέμπη και από το συγκεκριμένο σημείο ανατριχιάζω.... Τα πανώ των συμμαθητών τους σε κάνουν να κλαίς... ακόμη μετά από τόσα χρόνια.....

[MARIOS]

Από τους EYES OF FIRE και το album Ashes To Embers που βγήκε το 2004

Anyone

It's alright now, if you don't need me.
It's alright now, that I can't see you.
Well it's now alright for me to be a victim of your tragedy.
It's not alright for me anymore.
But is there anyone there for me?
I know, I know there's gotta be someone out there somewhere.
There for me. I know, I know.
Well is there anyone there for me?
I'm good enough to be.
There's gotta be someone out there somewhere, there for me.
It's alright now because I don't need this.
It's alright now because I don't want this.
Well it's not alright that you don't see that I was good enough to be.


Αυτός ο στοίχος αφιερωμένος στους υπέθυνους για το ατύχημα εκείνο.

[tsokis]

Νωρίτερα το σκεφτόμουν....

και βλέπω το θυμηθήκατε.....

Κυριακή ήταν κ τότε.....

Καλή τους ώρα....

[MARIOS]

μερικά πράγματα Σωτήρη αν ξεχασρτούν απλώς σου κάνουν λίγο πιο δύσκολη την ζωή.Μερικά πράγματα όμως αν τα ξεχάσεις  αυτοδιαγράφεσαι απο το φόρουμ της ζωής.

[MARIOS]

Πρίν 5 χρόνια στα Τέμπη πέθαναν 21 παιδιά από ένα πραγματικά μεγάλο δυστύχημα.
21 παιδιά κοίταξαν γι ατελευταία φορά στον ουρανό.
5 χρόνια μετά έμελλε να είναι το τελευταίο πρωινό ξύπνημα για τον Κώστα.
Ένα παιδί μες την ενέργεια.Πάντα χαμογελαστός...
Ήταν στον στρατό στον Έβρο και είχε έξοδο.Πήρε το μηχανάκι του, που μάλιστα ήταν καινούριο.
Είχε λιγότερο από ένα μήνα για να απολυθεί.
Σίγουρα ήταν χαμογελαστός την μοιραία εκείνη στιγμή.
Σίγουρα έφυγε χαμογελώντας.
Σίγουρα σκέφτηκε δεν το ήθελε.
Και ήταν πάνω σε φορτηγό ο τύπος με την μαύρη την κουκούλα που ήρθε να τον πάρει.
Ήταν σε φορτηγό όπως και τότε...τότε...πριν από 5 χρόνια.
Μια τελευταία βαθειά ανάσα και ένα κερί,ένα όνομα στο χαρτάκι των "Υπερ αναπαύσεως"...μα από δω και μπρος ο Κώστας θα ζει χαμογελώντας και θα βρίσκεται πάντα κοντά σε όλους χαρίζονταςένα χαμόγελο.

Καλή νύχτα Κώστα....

[sminias_hlektromhxanikos]

Κρίμα...πολύ κρίμα...
Αλήθεια, πόσους φίλους έχετε χάσει με αυτό τον ανόητο τρόπο, τα τροχαία; Και είναι ανόητος γιατί σε ένα μεγάλο ποσοστό θα μπορούσε να έχει αποφευχθεί. Αν δεν έτρεχε ο οδηγός, αν φορούσαν ζώνη, αν δεν είχαν πιεί, αν, αν, αν...πολλά αν, αλλά δυστυχώς όλα προβλέψιμα. Και παρ'όλα αυτά δεν τα εφαρμόζουμε. Τι ανοησία κι αυτή.
Πέρυσι τον Γενάρη, ανήμερα της γιορτής του, θάψαμε τον Γιάννη. Συμφοιτητής απο τα Τ.Ε.Ι. Κολλητός δεν ηταν, αλλά μια κουβέντα κι ένα τηλέφωνο το είχαμε. Παιδί σπάνιο και με την ζωή μπροστά. Πέρασε πάνω απο το αμάξι του ένα τζιπάκι που έτρεχε σαν τρελλό. Ο φίλος του σκοτώθηκε ακαριαία, αυτός κράτησε περίπου 15 μέρες στο 401. Και μετά το τέλος. Κάθε φορά που μιλάμε με τους παλιούς μου συμφοιτητές, το σκεφτόμαστε. Δεν έχω σβήσει το νούμερο του απο το κινητό μου. Θέλω να τον θυμάμαι κάθε φορά που ψάχνω την ατζέντα.
Ας σταματήσουν επιτέλους κάποιοι ανόητοι να πιστεύουν πως είναι θεοί πίσω απο ένα τιμόνι και πως δεν τους πιάνει ο Χάρος...μπορεί να μην πιάσει αυτούς, αλλά να πάρουν άλλους στο λαιμό τους...
Κι εμείς, ας είμαστε λίγο πιο προσεκτικοί την επόμενη φορά που θα μπούμε σε αμάξι. Να φορέσουμε ζώνη, να μην τρέχουμε σαν τρελλοί, κι αν είαμστε επιβάτες και ο οδηγός κάνει βλακείες ή έχει πιεί, ας ζητήσουμε να μας κατεβάσει και ας πάμε με ταξί σπίτι μας. Το ίδιο και για τις μηχανές. Κράνος και όλα τα μέτρα προστασίας και πολύ μα πολύ προσοχή στους Ελληνάρες οδηγούς που θεωρούν τους μοτοσυκλετιστές υποδεέστερα όντα...

Υ.Γ.: Στην θητεία μου στην Αεροπορία, ελάχιστες φορές μου έκανε εντύπωση κάποιος μόνιμος. Μια φορά όμως, στο τέλος της Ολυμπιάδας μας φωνάξανε για να μας δώσουνε τους επαίνους για την συμμετοχή μας. Ο αρμόδιος που μας μίλησε, ο Αρχηγός της Δύναμης Ασφαλείας των Ολυμπιακών Αγώνων, κέρδισε τον σεβασμό και την εκτιμησή μου. ΌΧι για τις πλάκες τα γαλόνια που είχε, όχι γιατί ήταν κομμάντο και του φαινόταν, όχι γιατί είχε έρθει με την στολή εκστρατείας και όχι με την "επίσημη", αλλά γιατί σε μια αποστροφή του λόγου του, αποχαιρετώντας μας και στέλνοντας μας πίσω στις μονάδες μας, μας είπε να προσέχουμε, να μην τρέχουμε το πρωϊ να μπούμε στην μονάδα και να παρουσιαστούμε στην αναφορά, και πως αν αργήσουμε, είναι πολύ καλύτερο απο το να μας κλαίνε οι μανάδες μας. Συμβουλή που γενικά τηρήθηκε, και πράγματι οι Αξιωματικοί υπηρεσίας έδειχναν μεγάλη ανοχή σε όσους απο μας αργούσαν. Μπράβο στον άνθρωπο και τον σωστό Αξιωματικό!

[Optima]

παιδιά κάθε φορά που σκέφτομαι τί είχε γίνει ανατριχιάζω...θυμάμαι πως κ εμείς ξεκινούσαμε την πενθήμερή μας τότε και θα μπουρούσαμε κάλλιστα να είμαστε στη θέση τους - αντί να γελάμε κ να χαιρόμαστε κλαίγαμε στο λεωφορείο

αλλα για απόδοση ευθυνών ούτε λόγος - γιατί άραγε θυμαται κανείς κ τί έγινε με το αεροπλάνο της "ήλιος" στην κύπρο; είναι περίεργο πώς κάποια πράγματα σου μένουν στη μνήμη  - για το 19χρονο κοριτσακι που μόλις είχε αγοράσει πιάνο κ θα άρχιζε τις σπουδές του από σεπτέμβρη- μερικές φορές κάποια πράγματα σε αγγίζουν κ τα θυμάσαι σα να είναι δικοί σου άνθρωποι..


πραγματικα στεναχωρηθηκα, κ οχι τοσο πλεον γι αυτο που εγινε κ περασε αλλα για την απαισιοδοξη  αποψη μου οτι θα ξανασυμβει , οτι ακομη πολλοι νεοι θα χασουν τη ζωη τους στην ασφαλτο... αυτοι που παιρνουν στο χαρο κ αλλους μαζι τους δε νομιζω οτι συνειδητοποιουν πολυ τι γινεται γυρω τους- κ νομιζω πως εχουν ξεχασει προ πολλου αυτην την ημερομηνια.