Στιγμες αμηχανιας...

THMMY.gr > Forum > Χαλαρή συζήτηση - κουβεντούλα > Διάφορα > ΓνωρΗΜΜΥες... (Moderators: Nikos_313, chatzikys, Tasos Bot) > Στιγμες αμηχανιας...

0 Members and 1 Guest are viewing this topic.

Pages: 1 ... 4 5 [6]

Author

Topic: Στιγμες αμηχανιας... (Read 15912 times)

4Dcube

Veteran
Καταστραμμένος

Gender:

Posts: 9068

just.do.it.cut.carrots.

Re: Στιγμες αμηχανιας...

« Reply #75 on: July 25, 2008, 14:43:18 pm »

Quote from: anonymous-root on July 24, 2008, 12:41:16 pm

Quote from: panos13 on May 15, 2008, 21:34:49 pm

Μια φορά είχε έρθει σπίτι μια φίλη της αδερφής μου της οποίας ο πατέρας είχε πεθάνει πριν λίγα χρόνια.Ε,κάποια στιγμή ήρθε ένας κύριος(όπως αποδείχτηκε ήταν ο μεγάλος της αδερφός) και ζήτησε από το θυροτηλέφωνο να κατέβει να την γυρίσει σπίτι.Ε,πάω και εγώ στο δωμάτιο και της λέω "Ελένη ήρθε ο πατέρας σου να σε πάρει" και βλέπω την αδερφή μου να με κοιτάει επίμονα και να μην μιλάει καμία τους για τα επόμενα δευτερόλεπτα...Δεν έδωσα σημασία εγώ(στον κόσμο μου) και -χωρίς να έχω καταλάβει τί βλακεία έχω πεί- βγαίνω ανετος από το δωμάτιο μέχρι να μου εξηγήσει ο αδερφός μου πώς αυτός ήταν ο μεγάλος της αδερφός και να μου θυμήσει πως είχε πεθανει ο πατέρας της.

Περιττό να αναφέρω πως από τότε όποτε την εβλεπα μιλούσα ελάχιστα.

το έχω πάθει και εγώ αυτό με τον πατέρα.
από τότε αποφεύγω να μιλάω για γονείς.

Να το χρησιμοποιείτε αντίστροφα, το κάνω αρκετά συχνά Tongue

Π.χ. ανοίγει την πόρτα μια σχετικά νέα γυναίκα "γεια σας, είστε η αδερφή του Παύλου; κλπ".
Κολακεύονται, ιδιαίτερα οι μαμάδες Cheesy


	Logged

https://www.youtube.com/watch?v=6CAzdawCzhg

Megawatt

Αbsolute ΤΗΜΜΥ.gr

Gender:

Posts: 3695

...upgrading...

Re: Στιγμες αμηχανιας...

« Reply #76 on: July 27, 2008, 12:26:00 pm »

Quote from: Inquirer on July 24, 2008, 21:25:25 pm

Quote from: Megawatt on July 24, 2008, 15:12:24 pm

Quote from: Juventina on June 07, 2008, 15:23:32 pm

με αφορμη το ποστ της cat θυμήθηκα τη δική μου ενδοξη στιγμή σε μποουλινγκ...

Μαζί με την μπαλα μου έφυγε και 1 δαχτυλιδι που ειχα ξεχασει να βγαλω και το ατιμο κατατρακυλησε στον διπλανο διαδρομο που επαιζαν κατι παλικαρια. Βλεπω εναν απο αυτους να ετοιμαζεται να ριξει την μπαλα και μπαινω μπροστα του εντρομη να τον προλαβω για να μην στειλει το δαχτυλιδι στο διαστημα. Ταυτοχρονα αρχιζω ασυναισθητα να προχωραω στον διαδρομο για να παρω το αγαπημενο μου δαχτυλιδι ξεχνωντας οτι γλυστραει. Τότε ακουω τη φωνη του υπαλληλου στο μεγαφωνο: "μεινε εκει που εισαι ΑΚΙΝΗΤΗ!!!" . όλοι σταματησαν να παιζουν κ κοιτουσαν την ηλιθια του μαγαζιου. Ευτυχως μου το φερε τελικα ο υπλαλληλος αφου με κατσαδιασε πρωτα. Embarrassed

Δεν θα λεγα: "η ηλιθια του μαγαζιου" αλλά η "θαραλλεα του μαγαζιου"!
Ηθελε γκαντς να πατησεις το lane και να πας εκει.....
Δεν ηταν η αξια του δαχτυλιδιου τοσο, οσο η διεκδίκηση - η επιθυμια να μην χασεις κατι που σου ανηκει..... Roll Eyes