Ο ΒΟΡΕΙΟ ΗΠΕΙΡΩΤΙΚΟ ζήτημα, οι Προκλήσεις Των Αλβανών Και Η Αλβανολαγνεία. Ποια είναι η γνώμη σας, και ποιοι φταίνε.
1) Φταίνε οι βόρειο Ηπειρώτες που επιμένουν και επιθυμούν να αποκαλούνται Έλληνες;
2) Οι αλβανικές αρχές;
3) Οι Ελληνικές αρχές;
4) Η αριστερά;
5) Η δεξιά;
6) Οι Τούρκοι;
7) Έχω μαύρα μεσάνυχτα και δεν απαντώ.
Τα παιδιά των βόρειο Ηπειρωτών που θα μεγαλώσουν στη Αλβανία δεν θα διαφέρουν πολύ από τα Αλβανάκια. Όπως έχει πει ένας Αρβανίτης φιλόσοφος : Αλβανός είναι αυτός που μετέχει της Αλβανικής παιδείας. ʽʼΦασιστοκρατηςʼʼ
Αυτοί που δεν μπορούν να κατανοήσουν τα παραπάνω κακό του κεφαλιού τους. Γιατί όπου δεν πίπτει λόγος πίπτει ράβδος.
«Ενα άλλο απαρντχάϊντ" στο Αμφιθέατρο της Ιατρικής στο Γουδί τον Απρίλιο του 1989, μεγάλα επεισόδια ξέσπασαν στην περιοχή του "Πανεπιστημιακού Ασύλου". Διακόσιοι πενήντα κνίτες, αριστεριστές, μέλη της "Οργάνωση Σοσιαλιστική Επανάσταση" (ΟΣΕ) απαγόρευσαν την εκδήλωση εφόσον δεν ήταν συμβατή με τις δικές τους ιδεοληψίες. Με κλόμπς, κράνη και λοστούς επιτέθηκαν ενάντια στους 1.000 περίπου φοιτητές που είχαν πάει να παρακολουθήσουν την εκδήλωση. Τα συνθήματα των "δημοκρατικών" νοσταλγών των Gulangs ήταν: "Τα αλβανικά σύνορα θα φτάσουν στη Λαμία", "Θάνατος στους εθνικιστές", κ.ά.
Όλα όσα έγιναν εκείνη τη φοβερή μέρα αποτελούν μνημείο για το πως διαμορφώθηκε η μεταπολιτευτική Ελλάδα. Με πλαστή απόφαση του Συλλόγου φοιτητών της σχολής έκοψαν το ρεύμα από το αμφιθέατρο σε μια πρώτη προσπάθεια ματαίωσης της εκδήλωσης. Οταν η εκδήλωση άρχισε με τη βοήθεια γεννήτριας, οι ομάδες κρούσης των άρχισαν να εκσφενδονίζουν πέτρες και τούβλα προς τα τζάμια του αμφιθεάτρου, τα οποία τραυμάτισαν στο κεφάλι αρκετούς από τους παρευρισκόμενους στην ομιλία. Την ίδια στιγμή άρχισε έφοδος στο κτίριο με αποτέλεσμα δύο σοβαρά τραυματισμένους και 18 ελαφρά. Τελικά, με την παρέμβαση των πρυτανικών αρχών διεκόπη η ομιλία του Σεβαστιανού ενώ η αστυνομία δεν παρενέβη λόγω του "Πανεπιστημιακού Ασύλου". Στη συνέχεια η κνίτικη μειοψηφία του Δ.Σ. του Συλλόγου Φοιτητών της Ιατρικής συνέταξε κατάπτυστο ψήφισμα, στο οποίο οι Βορειοηπειρώτες αποκαλούνταν "φασίστες" που δεν είχαν δικαίωμα να μπαίνουν στο πανεπιστήμιο και να κάνουν εκδηλώσεις.»
Η ΠΑΛΗ ΤΗΣ ΠΡΟΟΔΟΥ ΜΕ ΤΗ ΣΥΝΤΗΡΙΣΗ.
ΕΜΕΙΣ ΟΙ ΠΡΟΛΕΤΑΡΙΟΙ ΔΕΝ ΕΧΟΥΜΕ ΠΑΤΡΙΔΑ
«Το Δεκέμβριο του 1996 στα Γιάννενα έγιναν και πάλι επεισόδια κατά τη διάρκεια εκδήλωσης της ΔΑΠ στο αμφιθέατρο του Πανεπιστημίου με τίτλο "Βόρεια Ήπειρος: Συρρίκνωση ή αναγέννηση". Οι προπηλακισμοί κατά των ομιλητών έγιναν από μέλη των οργανώσεων Νέο Αριστερό Ρεύμα (ΝΑΡ) και ΟΣΕ. Οι οργανώσεις αυτές, επέβαλαν τη σιωπή με τη βία. Το βασικό τους σύνθημα ήταν: "Είμαστε τσιγγάνοι, μωαμεθανοί, Τούρκοι, προβοκάτορες και φιλοαλβανοί". Μισή ώρα κράτησαν οι συγκρούσεις στο χώρο της εκδήλωσης καταφέρνοντας τελικά να επιβάλουν τη σιωπή στον πανεπιστημιακό μικρόχωρο. Είναι τραγικό να παραμένουν το 1997 ζητούμενα τα αιτήματα του διαλόγου και της ελεύθερης διακίνησης των ιδεών. Τη λύση βέβαια πρέπει να τη δώσει το ίδιο το φοιτητικό κίνημα, ορίζοντας με σαφήνεια τα όρια ανοχής απέναντι σε ολοκληρωτικά δομημένες νεοφασιστικές οργανώσεις -οι οποίες υπάρχουν ένθεν και ένθεν- ο αντίλογος των οποίων στις ιδέες παραμένει η βία.»
Η ΠΑΛΗ ΤΗΣ ΠΡΟΟΔΟΥ ΜΕ ΤΗ ΣΥΝΤΗΡΙΣΗ.????
Τον Νοέμβριο τού έτους 2003, κατά τις επαναληπτικές εκλογές στην Ελληνική Βόρειο Ήπειρο, και συγκεκριμένα στις Δρυμάδες του δήμου Χειμάρρας, ένοπλες συμμορίες αλβανών εισέβαλλαν στο συγκεκριμένο εκλογικό τμήμα, ρίχνοντας χειροβομβίδες, ξυλοκοπώντας άγρια βορειοηπειρώτες αδελφούς μας και επιβάλλοντας βία και νοθεία στο εκλογικό αποτέλεσμα. Στις επιθέσεις πρωτοστατούσε φορώντας μπλούζα με την αλβανική σημαία ένας δραπέτης των φυλακών Κερκύρας, καταδικασμένος για εμπόριο ναρκωτικών. Επίσης τοποθετήθηκε βόμβα εναντίον υποψηφίου, ενώ μαχαιρώθηκε 5 φορές(!) από αστυνομικούς του καθεστώτος και ένας Έλληνας, ο οποίος μετεφέρθη εσπευσμένως στο Νοσοκομείον Ιωαννίνων για να του παρασχεθούν οι Πρώτες Βοήθειες. Οι απειλές εκ μέρους των αλβανών ήσαν σαφείς, και πολλοί συμπατριώτες μας δεν τόλμησαν καν να πάνε να ψηφίσουν. Το ίδιο άλλωστε είχε συμβεί και τον Ιούνιο του 2001, όταν οι αλβανοί απειλούσαν και πάλι τους Έλληνες, καλώντας τους με προκηρύξεις να φύγουν και να μην ψηφίσουν, γιατί δεν είναι αλβανοί!
Η «αντίδραση» του ελληνικού( κράτους και στις δύο περιπτώσεις; Ψοφοδεείς δηλώσεις εκ μέρους Κυβερνήσεως και Αντιπολιτεύσεως περί συμπεριφορών που δεν συνάγουν με την…ευρωπαϊκή προοπτική της Αλβανίας και άλλες ασυναρτησίες!
Την ώρα που οι αλβανοί τρομοκρατούν τις ελληνικές μειονότητες στην ανέκαθεν Ελληνική Βόρειο Ήπειρο, μαχαιρώνοντας, ξυλοκοπώντας και επιβάλλοντας νοθευμένα αποτελέσματα στις εκλογές, την ίδια ώρα που συμβαίνουν όλα αυτά, το κράτος του «Ελλαδιστάν» κάνει το παν για να μην δυσαρεστήσει τους λαθραίως διαμένοντας και εγκληματικώς διαβιούντας εντός της Ελλάδος, αλβανούς!
ΓΙΑ ΟΣΟΥΣ, ΑΓΝΟΟΥΝ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ .
Συντονιστική Φοιτητική Ένωση Βορειοηπειρωτικού Αγώνα(Σ.Φ.Ε.Β.Α)
Βόρειος Ήπειρος: Το χρονικό του αυτονομιστικού αγώνα
Αφιέρωμα στην 91η επέτειο της Αυτονομίας της Βορείου Ηπείρου (17 Φεβρουαρίου 1914)
5 Νοεμβρίου 1912 : Ο ταγματάρχης χωροφυλακής Σπήλιος Σπυρομήλιος, με σώμα 2.000 αντρών, κυρίως Κρητών εθελοντών, αποβιβάζεται στη Χειμάρρα και ελευθερώνει από τους Τούρκους την γύρω περιοχή.
Δεκέμβριος 1912 - Μάρτιος 1913 : Ο Ελληνικός Στρατός απελευθερώνει την μια μετά την άλλη, τις πόλεις της Βόρειας Ηπείρου, υποδεχόμενος ως ελευθερωτής από τον ντόπιο πληθυσμό.
27 Δεκεμβρίου 1912 : Η Διάσκεψη του Λονδίνου, αναγνωρίζει το ανύπαρκτο έως τότε Αλβανικό Κράτος.
Νοέμβριος 1913 : Διεθνής Επιτροπή περιοδεύει σε πόλεις και χωριά της Βόρειας Ηπείρου, προκειμένου να καθορίσει την Εθνολογική σύνθεση της περιοχής και να αποφασίσει εάν παραχωρηθεί στην Αλβανία. Οι πιέσεις και οι εκβιασμοί, κυρίως Ιταλών και Αυστριακών, προς αυτή την κατεύθυνση, καθίστανται απροκάλυπτοι.
17 Δεκεμβρίου 1913 : Υπογράφεται το πρωτόκολλο της Φλωρεντίας, με το οποίο η Βόρεια Ήπειρος παραχωρείται στην Αλβανία. Σύσσωμος ο Ελληνισμός αντιδρά και διαμαρτύρεται για την κατάφωρη αδικία.
31 Ιανουαρίου 1914 : Οι Πρέσβεις των Μεγάλων Δυνάμεων, απαιτούν από την Ελληνική Κυβέρνηση, την άμεση αποχώρηση του Ελληνικού Στρατού από την Βόρεια Ήπειρο, εκβιάζοντας ότι σε αντίθετη περίπτωση δεν θα παραχωρούνταν τα νησιά του Ανατολικού Αιγαίου στην Ελλάδα.
25 Φεβρουαρίου 1914: Ο πρωθυπουργός Ελευθέριος Βενιζέλος ανακοινώνει στην Ηπειρωτική Επιτροπή το αμετάβλητο της Ευρωπαϊκής απόφασης. Παράλληλα με τις προτροπές να μην λιποψυχήσουν και να κρατήσουν τον Εθνισμό τους, τους καλεί να συμμορφωθούν με τις αποφάσεις των Μεγάλων Δυνάμεων δίχως κάποια αντίσταση. Εν συνεχεία θα οριστεί η 1η Μαρτίου ως ημερομηνία έναρξης της αποχώρησης του Ελληνικού Στρατού από την Βόρεια Ήπειρο.
9 Φεβρουαρίου 1914 : Η Πανηπειρωτική Συνέλευση που πραγματοποιήθηκε στο Αργυρόκαστρο στέλνει έντονη διαμαρτυρία στις Μεγάλες Δυνάμεις και εκλέγει επιτροπή που αναλάμβάνει την ηγεσία του Αυτονομιστικού Αγώνος. Ένοπλα τμήματα με την επονομασία "Ιεροί Λόχοι" αρχίζουν να οργανώνονται στις πόλεις και τα χωριά της Βόρειας Ηπείρου. Την ίδια ημέρα ο αρχηγός των Χειμαρριωτών Σπ.Σπυρομήλιος, καταργεί τις Ελλαδικές Αρχές και κηρύσσει την αυτονομία της Χειμάρρας.
10 Φεβρουαρίου 1914 : Η Ελληνική Κυβέρνηση διατάζει τον συνταγματάρχη Δ.Δούλη να συλλάβει τον Σπ.Σπυρομήλιο, μη γνωρίζοντας ότι τόσο αυτός όσο και πλήθος άλλων αξιωματικών, έχουν προσχωρήσει στην Βορειοηπειρωτική Επανάσταση. Φυσικά ο Δ. Δούλης αρνείται να εκτελέσει την διαταγή.
16 Φεβρουαρίου 1914 : Σχηματίζεται προσωρινή Κυβέρνηση της Αυτονόμης Βόρειας Ηπείρου με πρόεδρο τον Γεώργιο Χρη
στάκη - Ζωγράφο.
17 Φεβρουαρίου 1914 : Υψώνεται και επίσημα έξω από το Αργυρόκαστρο, η σημαία της Αυτονομίας, παρουσία κλήρου, λαού και 2.000 ενόπλων. Την ίδια ημέρα στην Κορυτσά ο συνταγματάρχης Κοντούλης, αφού προηγουμένως - ακολουθώντας τις υποδείξεις της Ελλαδικής Κυβερνήσεως - είχε απαγορεύσει την συγκρότηση ενόπλων τμημάτων από τους Βορειοηπειρώτες, παραδίδει αμαχητί την πόλη στους Αλβανούς. Εν συνεχεία οι Αλβανοί εξαπολύουν ένα άγριο πογκρόμ κατά των ελληνικών πληθυσμών.
18 Φεβρουαρίου 1914 : Η περιοχή Κολωνίας παραδίδεται από τον συνταγματάρχη Κοντούλη με πρωτόκολλο στους Τουρκαλβανούς, οι οποίοι υπό τα απαθή βλέμματα Ολλανδών αξιωματικών προχωρούν σε σφαγές κατά των Ελλήνων. Εν συνεχεία ακολουθούν σκληρές συγκρούσεις με τους Βορειοηπειρώτες επαναστάτες.
2 Μαρτίου 1914 : Με την αποχώρηση του Ελληνικού Στρατού από την περιοχή Χειμάρρας, 800 Τουρκαλβανοί υπό την διοίκηση Ιταλών αξιωματικών επιτίθονται στο χωριό Βούνοι. Οι Βουνιώτες αποκρούουν την επίθεση και περνούν σε αντεπίθεση, τρέποντας σε άτακτη φυγή τις Αλβανικές ορδές.
4 Μαρτίου 1914 : Πραγματοποιείται συνάντηση του υπουργού Εξωτερικών της Βόρειας Ηπείρου με τον αντιπρόσωπο της Αλβανικής Κυβερνήσεως Ολλανδό ταγματάρχη Θόμφων. Μετά από δύο ημέρες άκαρπων συνομιλιών, οι συγκρούσεις ξαναρχίζουν.
7 Μαρτίου 1914 : Μετά από λυσσώδης μάχες κοντά στο χωριό Κόδρα, οι Βορειοηπειρώτες κυριολεκτικά διαλύουν τις Αλβανικές δυνάμεις, οι οποίες απωθούνται προς τον βορρά.
15 Μαρτίου 1914 : Οι αριθμητικά υπέρτερες δυνάμεις των Αλβανών, υπό την διοίκηση Ολλανδών και Ιταλών Αξιωματικών, δέχονται θυελλώδη επίθεση του Βορειοηπειρωτικού Στρατού στην περιοχή της Κλεισούρας που είχαν καταλάβει. Οι Αλβανοί αναγκάζονται να υποχωρήσουν.
20 Μαρτίου 1914 : Οι Έλληνες της Κορυτσάς, έχοντας υποστεί ένα μήνα άγριων διώξεων, επαναστατούν και καταφέρνουν να απελευθερώσουν την πόλη.
24 Μαρτίου 1914 : Λόγω της καθυστέρησης ενισχύσεως των Ελλήνων της Κορυτσάς, μεγάλες Αλβανικές δυνάμεις ανακαταλαμβάνουν την Κορυτσά. 2.500 ένοπλοι Βορειοηπειρώτες διαφεύγουν και ενώνονται με τον υπόλοιπο Αυτονομιστικό Στρατό. Θα ξαναδούν την πολύπαθη πόλη τους, τρεις μήνες αργότερα, όταν ο Στρατός της Βόρειας Ηπείρου θα μπει ελευθερωτής στην Κορυτσά.
9 Απριλίου 1914 : Επίθεση 1.500 Αλβανών στο χωριό της Χειμάρρας Πυλιούρι, αποκρούεται με επιτυχία. Οι Αλβανοί υποχωρούν αφήνοντας πολλούς νεκρούς και αιχμαλώτους.
12 Απριλίου 1914 : Οι Αλβανοί επιτίθεται στο χωριό Παλιάσα της Χειμάρρας. Αποκρούονται και υποχωρούν άτακτα προς τον αυχένα της Λογαράς. Εκεί πέφτουν σε ενέδρα αποσπάσματος Κρητών εθελοντών, το οποίο τους αποδεκατίζει. Όσοι επέζησαν συνελήφθησαν αιχμάλωτοι.
18 Απριλίου 1914 : Μετά από υπόδειξη Ιταλών και Ολλανδών Αξιωματικών, Αλβανικές δυνάμεις επιτίθονται και καταλαμβάνουν το στρατηγικής σημασίας φρούριο του Μπούσι, αποκόπτοντας έτσι την επικοινωνία της Χειμάρρας με τους Αγίους Σαράντα. Δύο μήνες αργότερα, ο Αυτονομιστικός Στρατός της Β. Ηπείρου θα ανακαταλάβει το φρούριο, αποκαθιστώντας την επικοινωνία Χειμάρρας - Αγίων Σαράντα. Σκληρές μάχες λαμβάνουν χώρα και Β.Δ. του Αργυροκάστρου, κοντά στο μοναστήρι του Τσέπου. Η νικηφόρα έκβαση των μαχών θα κρίνει κατά μεγάλο βαθμό την τύχη του Αγώνα. Οι Αλβανοί θα καταδιωχθούν σε μεγάλο βαθμό προς το βορρά.
25 Απριλίου 1914: Οι Βορειοηπειρωτικές δυνάμεις της περιοχής Κολώνιας, ενισχυμένες από δύο μεγάλα σώματα Κρητών εθελοντών και ένα Αιτωλοακαρνάνων, μετά από τριήμερο συνεχή αγώνα, εκδιώκουν τις Αλβανικές δυνάμεις από ολόκληρη την επαρχία. Οι Αλβανοί αφήσουν πίσω πάνω από 500 νεκρούς, με τον αρχηγό τους Wani Bey Starjia. Την ίδια ημέρα, αφού η Αλβανική Κυβέρνηση δέχθηκε όλους τους όρους των Βορειοηπειρωτών, ορίζεται πενθήμερη ανακωχή, προκειμένου να ξεκινήσουν στην Κέρκυρα διαπραγματεύσεις.
26 Απριλίου 1914 : Ξεκινούν στην Κέρκυρα οι διαπραγματεύσεις οι οποίες θα καταλήξουν στο πρωτόκολλο της Κέρκυρας.
5 Μαΐου 1914 : Υπογράφεται το πρωτόκολλο της Κέρκυρας. Με βάση αυτό αναγνωρίζεται από τις Μ.Δυνάμεις, την Αλβανία και την Ελλάδα, η Αυτονομία της Β. Ηπείρου, ο Ελληνικός της χαρακτήρας και κατοχυρώνεται πλήρως η θρησκευτική, γλωσσική και εκπαιδευτική ελευθερία του πληθυσμού της.
Αύγουστος 1914 : Ενώ ο Α' Παγκόσμιος Πόλεμος έχει ήδη ξεκινήσει, οι Δυνάμεις της Αντάντ δίνουν εντολή στα Ελληνικά Στρατεύματα να προελάσουν στην Βόρεια Ήπειρο επιβάλλοντας την τάξη.
Οκτώβριος 1914 : Ο Ελληνικός Στρατός εισέρχεται για δεύτερη φορά ελευθερωτής στην Βόρεια ΄Ηπειρο.
Δυστυχώς η περίοδος ελευθερίας για τους Βορειοηπειρώτες, δεν διαρκεί για πολύ. Δύο χρόνια αργότερα, η Ελλάδα ολόκληρη σπαράσσεται από τον εθνικό διχασμό. Οι δύο πρωτεργάτες του θριάμβου των Βαλκανικών πολέμων, ο βασιλιάς Κωνσταντίνος και ο Ελ.Βενιζέλος, ωθούμενοι έντεχνα από τους "συμμάχους" μας, συγκρούονται χωρίζοντας την Ελλάδα στα δύο. Οι Ιταλοί και οι Γάλλοι εν συνεχεία, εκμεταλλευόμενοι αυτή την κατάσταση, καταλαμβάνουν τις περιοχές της Βόρειας Ηπείρου, επιβάλλοντας των εξαλβανισμό του πληθυσμού της. Οι Ελληνικές δυνάμεις, μέσα στην δίνη του διχασμού, συγκρούονται μεταξύ τους, αδιαφορώντας και καταδικάζοντας την μαρτυρική Βόρεια Ήπειρο, για άλλη μια φορά στην σκλαβιά.
ΠΗΓΕΣ - ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ Βασ.Γεωργίου : "Βόρειος Ήπειρος" Αθαν.Κόρμαλη : "Αντίσταση στην Βορειοηπειρωτική Γη" Αθαν.Κόρμαλη : "Χειμάρρα" Χρυσηίς Κακοφεγγίτου : "Αλύτρωτες Πατρίδες και Μεγάλη Ιδέα" Περιοδικό ΤΟΤΕ : Τεύχη 44 – 46
Η δημιουργία του Αλβανικού κράτους το 1912 δεν ήταν αποτέλεσμα αγώνων ενός λαού που ζητούσε την απελευθέρωση του και την ανεξαρτησία του από τον Οθωμανικό ζυγό, αλλά επινόηση της Αυστροουγγαρίας και της Ιταλίας οι οποίες ενεργούσαν η κάθε μία για ίδιο συμφέρον.
Το εθνικό συναίσθημα ήταν άγνωστο στους Αλβανούς μέχρι και τις αρχές του 20ού αιώνα . Οι πιστοί στο Ισλάμ Αλβανοί του Βορρά ένιωθαν Τούρκοι, ενώ οι Ορθόδοξοι του Νότου, όπου υπήρχαν συμπαγείς Ελληνικοί πληθυσμοί καθώς επίσης και αρκετοί μουσουλμάνοι, Ελληνες κάτοικοι της Ηπείρου. Ετσι, με την έναρξη του Α' Βαλκανικού πολέμου τον Οκτώβριο του 1912, ενώ όλα τα Βαλκανικά κράτη: Ελλάδα, Μαυροβούνιο, Σερβία, Βουλγαρία συμμάχησαν κατά της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, οι Αλβανοί με απόφαση των αρχηγών των εθνικιστικών τους ομάδων πήραν μέρος στον πόλεμο, στο πλευρό των Τούρκων. Βλέποντας οι Αλβανοί την ατυχή γι' αυτούς έκβαση του πολέμου και διαπιστώνοντας, μετά από επίσκεψη του Ισμαήλ Κεμάλ Βλιώρα στη Βιέννη, ότι πιθανή ίδρυση Αλβανικού κράτους δεν ήταν αντίθετη με την πολιτική θέληση της Αυστροουγγαρίας, προχώρησαν στην ανακήρυξη της ανεξαρτησίας της Αλβανίας. Το γεγονός αυτό έγινε στις 28 Νοεμβρίου 1912 στον Αυλώνα και ήταν απόφαση εθνοσυνέλευσης, που συγκλήθηκε εκεί από τον Ισμαήλ Κεμάλ Βλιώρα αμέσως μετά την αποβίβαση του από Αυστριακό αντιτορπιλικό, που τον μετέφερε στον Αυλώνα, από την Τεργέστη της Ιταλίας. Στη συνέχεια οι Αλβανοί ζήτησαν από τις Μεγάλες Δυνάμεις και την Τουρκία τη διεθνή αναγνώριση του κράτους τους και η οποία τελικά επετεύχθη στις 7 Δεκεμβρίου 1912 από την Πρεσβευτική Συνδιάσκεψη του Λονδίνου.
Στις 10 Μαϊου 1921, η γαλλόφωνη εφημερίδα της Πόλης "Le Journal d' Orient" έγραφε ότι: "πυρήνας... κεμαλικού κινήματος", είχε αρχίσει να σχηματίζεται από το 1920 στην Αλβανία. Την κίνηση κάλυπτε ο πρωθυπουργός Σουλεϊμαν Δελβίνας και ο υπουργός στρατιωτικών Σελαχεντίν. Ηδη το χειμώνα του 1920- 1921 ήταν έτοιμα 4 συντάγματα πεζικού στα ελληνο-αλβανικά σύνορα, ενώ η κυβέρνηση της Αλβανίας αντιμετώπιζε το ενδεχόμενο έναρξης εχθροπραξιών με την Ελλάδα. Η εφημερίδα έγραφε ότι : "Οποιος ζει στην Αλβανία, έχει την εντύπωση ότι βρίσκεται σε τουρκική γή!".
Η συμφωνία Τούρκων-Αλβανών για κοινή δράση κατά των Ελλήνων επιβεβαιώθηκε στις 10 Μαϊου 1921 από τον Μουσταφά Κεμάλ, ο οποίος μιλώντας στη Συνέλευση της Αγκυρας είπε τα παρακάτω: "Με ευχαρίστηση δεχόμαστε το αίτημα των Αλβανών αξιωματικών, που ζήτησαν την άδειά μας να επιστρέψουν στη χώρα τους και να οργανώσουν αλβανικές δυνάμεις κατά των Ελλήνων... Ο Νουρεντίν οασά, διοικητής μιας από τις μεραρχίες μας της Σμύρν
ης, πήγε στην Αλβανία με 200 Αλβανούς αξιωματικούς, οι οποίοι είχαν έλθει στη Μικρά Ασία για να μας βοηθήσουν, αλλά οι οποίοι έκρινα ότι θα έκαναν πιο αποτελεσματική δουλειά στη χώρα τους".
Αυτά! Για όσους, αγνοώντας την ιστορία, νομίζουν ότι η Οθωμανική κληρονομιά βαραίνει μόνο την Τουρκία.
ΣΧΟΛΙΑ
ΒΟΡΕΙΟΣ ΗΠΕΙΡΟΣ
Υπό του εκδότου του
www.apodimso.comΑγαπητοί απόδημοι αδελφοί θέλουμε να γνωρίσουμε ορισμένες απόψεις οι οποίες βασίζονται στην προσπάθεια μας να γίνεστε κοινωνοί των θεμάτων που αφορούν την Βόρεια Ήπειρο, καθώς μέσα από την αρθρογραφία ή συνεντεύξεις ή αναδημοσιεύσεις θεμάτων που αφορούν τις περιοχές που επηρεάζουν την γύρω περιοχή της πατρίδας μας ή κατοικούν ή κατοικούσαν Έλληνες. Τα θέματα που έχουμε παρουσιάσει και αφορούν τις περιπτώσεις αυτές, μέσα από την αρθρογραφία του
www.apodimos.com είναι θέματα αναφερόμενα στην Κύπρο, Αλβανία και Τουρκία . Οι περιοχές αυτές είναι αυτοδύναμα κράτη αλλά η ελληνική παρουσία είναι διάχυτη και μέσα από την Ιστορική παρουσία των Ελλήνων και τις ελληνικές μειονότητες που ζουν εκεί.
Σʼ αυτή την περίπτωση θα παρουσιάσουμε ορισμένες απόψεις, θέσεις, ιστορικές καταθέσεις και επιταγές που αφορούν την Βόρειο Ήπειρο και είναι οι πιο κάτω.
«......Εκείνο πάντως το οποίον οφείλουν οι Ελληνικές Κυβερνήσεις να γνωρίζουν είναι ότι το Βορειοηπειρωτικό θέμα υφίσταται ! Και εκείνο το οποίο απαγορεύεται εις τον αιώνα είναι η απάρνησης του ιερού αιτήματος . Η διεκδίκησις μας δια την Β. Ήπειρο είναι ιερά και απαράγραπτος .» Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ
«.......Η Χιμάρα, η ελληνικότατη Χιμάρα, δεν έχει σχολεία ελληνικά. Η Κορυτσά, η Κορυτσά των Ελλήνων και των Ελληνοβλάχων δεν έχει σχολεία ελληνικά.» ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ . Θες/νίκη 6-12-1999.
«Ο Ελληνισμός δε θα ζήσει αν μένει χωρίς οράματα κι ελπίδα . Μόνο αν μείνει άπαρτο το κάστρο της μνήμης , που το συντήρησαν και το συντηρούν οι θρύλοι και μαζί τους οι ενσαρκωτές της εθνικής ιδέας, το γένος θα δοξαστεί . Και μόνο αν αγκαλιάσει τη ζώπυρη Ελληνορθοδοξία του με συνειδητή πιστότητα, η φυλή θα επιβιώσει. Οι κάθε λογής υποτέλειες, οι συμβιβασμοί και οι ειρηνολογίες δεν συμβαδίζουν ούτε με τον εθνικό πατριωτισμό ούτε το συμφέρον του Ελληνισμού.» Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και πάσης Ελλάδος ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΣ (Από χώμα και ουρανό, σελ. 52)
Η Βόρειος Ήπειρος είχε καθοριστεί και ήταν γνωστή από
Τον Αριστοτέλη τον 4ον αιώνα π.Χ. ως Αρχαία Ελλάδα .....
Τον Κλαύδιο Πτολεμαίο τον 2ον αιώνα π.Χ. ως αρχέγονον Ελλάδα
Η περιοχή αυτή είχε καθοριστεί από τον Θουκυδίδης (5ος π.Χ αιώνα ) και από τον Στράβωνα (1ος π.Χ αιώνα) ότι εκτείνεται από τον Γενούσο ποταμό και την Εγνατία οδό που αρχίζει από το Δυρράχιο και τερματίζει στην Κωνσταντινούπολη, οι κάτοικοι που ζούσαν εκεί λεγόντουσαν κατά τον Προκόπιο,
«Έλληνες εισίν, Ηπειρώτες καλούμενοι, άχρις Επιδάμνου Πόλεως, ήπερ επιθαλασσία οικείται» .
Έλληνες βορειοηπειρώτες αγωνιστές έδωσαν το αίμα τους και την ζωή τους από 1453 μΧ για την απελευθέρωση της από τους Τουρκαλβανούς :
-Το 1912, 5 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ με τον Σπυρομήλιο.
-Το 1914 έως 17 Μαΐου 1914 με την επανάσταση εναντίον των Αλβανών με την υπογραφή του Πρωτοκόλλου της Κέρκυρας, όπου αναγνωρίζεται η Αυτονομία της περιοχής . Το θυμάστε ; Έμεινε στα χαρτιά μέχρι σήμερα.
-Επί του Εμβέρ Χότζα γνώρισε η βόρειος Ήπειρος την πιο στυγνή τρομοκρατία και τυραννία.
Όλοι μας πρέπει να γνωρίζουμε και να θυμόμαστε ότι πολλοί έλληνες έχυσαν το αίμα τους για την απελευθέρωση της. Τρεις φορές έχει απελευθερωθεί από το 1912 μΧ μέχρι το 1941 από τον Ελληνικό Στρατό με δεκάδες χιλιάδες νεκρούς στρατιώτες και αξιωματικούς, πολλοί από αυτούς ίσως να ήσαν και παππούδες σας.
Η Βόρεια Ήπειρος γέννησε και γαλούχησε Επισκόπους, Δασκάλους, Πατριάρχες, πολεμικούς Ήρωες, Ευεργέτες όπως οι Ζωγράφος, Αρσάκης Ζάππας, Μπάκας, Σίνας και άλλοι τους γνωρίζεται ; εμείς σιγά σιγά έχουμε την ευθύνη να σας τους γνωρίσουμε.
Σήμερα η κατάσταση εξελίσσεται ως εξής :
- Η Ελληνική γλώσσα και Παιδεία διώκεται .
- Η Χριστιανική Ορθοδοξία εμποδίζεται συστηματικά .
- Ελληνικότατες περιοχές αλβανοποιούνται με εποικισμό.
- Η Βία, η τρομοκρατία, η αρπαγή των περιουσιών των ελλήνων στην Αλβανία, στέλνουν τους κατοίκους της Βορείου Ηπείρου μακριά από την γη των προγόνων τους.
Η χειρότερη μορφή αφελληνισμού της Β. Ηπείρου πραγματοποιείται από τους Αλβανούς σήμερα.
Απόδημοι αδελφοί μας στην Ελληνική Βουλή ο Γεώργιος Παπανδρέου την 12/6/1960 είχε πει «...... Η διεκδίκηση μας δια την Β. Ήπειρο είναι ιερά και απαράγραπτος» εμείς αναφερόμαστε για αυτονομία, διότι δεν καθορίζουμε την πολιτική που καθορίζει η εκάστοτε ελληνική κυβέρνηση, μόνο πρέπει να σας δίνουμε τα στοιχεία που γνωρίζουμε, ώστε να τα γνωρίζεται και εσείς, επίσης Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και Πάσης Ελλάδος κ Χριστόδουλος Αθήνα 14/5/2000 είπε «....... Κάποιοι θα θέλανε να ξεχάσουμε τις ρίζες μας. Να μη μιλάμε για αλησμόνητες πατρίδες .....»
Το αμφισβητείτε φίλοι μας από όλο τον κόσμο και έλληνες διαφωτιστές δεν είναι έτσι ; τι έχετε να προσθέσετε ; τι πρέπει να κάνουμε να διαβάλουμε κατάφατσα το έργο τους ώστε να είστε εσείς ικανοποιημένοι και να μπορείτε να ικανοποιείτε τους σκοπούς που θέλουν να σας περάσουν οι άλλοι ;
Το Apodimos Hellas μέσα από το
www.apodimos.com θα διατηρεί την μνήμη των απόδημων αδελφών μας και των ελλήνων της Ελληνικής Επικράτειας, της Κύπρου και των Φιλελλήνων αδιάπτωτη, ώστε όλοι να γνωρίζουν την πραγματικότητα .
-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Επειδή το εθνικό αυτό θέμα είναι και πολιτικό, και του οποίου η λύση θα πρέπει να δρομολογηθεί μέσα από τα διεθνή fora και με βάσει τις διεθνείς συνθήκες που υπαγορεύουν το μέλλον των εθνικών μειονοτήτων, καλό θα ήταν τα πολιτικά κόμματα στην Ελλάδα να συμπεριλάβουν στην αντζέντα των εξωτερικών θεμάτων και το Βορειοηπειρωτικό, πριν είναι αργά.
Ο Βορειοηπειρωτικός Ελληνισμός έχει ?χορτάσει? από παχιά λόγια, από ?επιθέσεις φιλίας?, από συνθηματολογία «περί γέφυρας φιλίας» της μειονότητας, από πολιτικάντικη και ξύλινη γλώσσα που δεν διστάζει, για λόγους πολιτικής σκοπιμότητας να εκμεταλλεύεται το πολύπαθο αυτό κομμάτι του ελληνισμού, χωρίς όμως να δεσμεύεται για το πρακτέον.
-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Την ώρα που δεν υπάρχουν παρά ελάχιστα Ελληνικά σχολεία στην σκλαβωμένη γη της Βορείου Ηπείρου και τα Ελληνόπουλα ζητούν απεγνωσμένα να μάθουν την Ελληνική Γλώσσα, την ίδια ώρα το ελεεινό φιλοαλβανικό κράτος εκδίδει βιβλία εκμαθήσεως της…αλβανικής για τους Έλληνες εκπαιδευτικούς, ώστε να μπορούν να επικοινωνούν καλύτερα με τα…αλβανάκια που δυσκολεύονται να συνεννοηθούν στα Ελληνικά
------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
«Καλωσήρθατε στην…Αλβανική Δημοκρατία του νέο-Ελλαδιστάν. Εδώ ΚΑΠΟΤΕ κατοικούσαν κάποιοι που λέγονταν Έλληνες, αλλά από αυτούς έχουν μείνει πλέον ελάχιστοι, κάτι ασήμαντοι γέροντες που εξυπηρετούν σε μικροδουλειές! Τώρα κατοικούν φιλοπρόοδοι…αλβανοί στους οποίους οφείλεται η ανάπτυξη αυτής της χώρας που ΚΑΠΟΤΕ ονομαζόταν Ελλάδα…»! Αυτό μπορεί να ακούγεται σαν ανέκδοτο (που δεν είναι καθόλου ανέκδοτο!), αλλά ανέκδοτο ήταν και πριν από κάποια χρόνια το «αλβανός τουρίστας»! Οι προοπτικές για το μέλλον αυτού του Έθνους διαγράφονται τρομακτικά δυσοίωνες, αν όλοι μαζί και ο καθένας από εμάς δεν αγωνιστούμε να ξαναγίνει η Ελλάδα και πάλι Ελληνική!
Θέλω να διευκρινίσω ότι τα παραπάνω είναι δανεισμένα αποσπάσματα από διάφορες πηγές του ιντερνετ. Όπου γράμματα χρώματος μπλε είναι τα δικά μου σχόλια.
Δεν φαντάζεστε πόσο υλικό βρήκα ψάχνοντας πληροφορίες για την βόρειο ήπειρο. Και επειδή δεν ήθελα να κουράσω τους αναγνώστες, επιλεκτικά έβαλα ορισμένα κομμάτια. Παρακαλώ ψάξτε και εσείς και παραθέστε μαζί με την άποψη σας πολύτιμες πληροφορίες. Ένα μπράβο για τα παιδιά της
Συντονιστικής Φοιτητικής Ένωσης Βορειοηπειρωτικού Αγώνα (Σ.Φ.Ε.Β.Α)
www.sfeva.gr