Ηρωικοί πρόγονοί μας

[Thmmy.gr portal]

  Thmmy.gr portal
   Forum
   Downloads
   Ενεργ. Λογαριασμού
   Επικοινωνία
  
  Χρήσιμα links
   Σελίδα τμήματος
   Βιβλιοθήκη Τμήματος
   Elearning
   Φοιτητικά fora
   Πρόγραμμα Λέσχης
   Πρακτική Άσκηση
   Ηλεκτρονική Εξυπηρέτηση Φοιτητών
   Διανομή Συγγραμμάτων
   Ψηφιακό Καταθετήριο Διπλωματικών
   Πληροφορίες Καθηγητών
   Instagram @thmmy.gr
   mTHMMY
  
  Φοιτητικές Ομάδες
   ACM
   Aristurtle
   ART
   ASAT
   BEAM
   BEST Thessaloniki
   EESTEC LC Thessaloniki
   EΜΒ Auth
   IAESTE Thessaloniki
   IEEE φοιτητικό παράρτημα ΑΠΘ
   SpaceDot
   VROOM
   Panther
  

THMMY.gr Web

Helios_MultiScribbles2SMF Default ThemeSMFone_Blue

[Ανεβάζετε τα θέματα των εξετάσεων στον τομέα Downloads]

Είσαι πρωτοετής;... Καλώς ήρθες! Μπορείς να βρεις πληροφορίες εδώ. Βοήθεια για τους καινούργιους μέσω χάρτη.

Κατεβάστε εδώ το Android Application για εύκολη πρόσβαση στο forum.

Ανεβάζετε τα θέματα των εξετάσεων στον τομέα Downloads με προσοχή στα ονόματα των αρχείων!

[miss_elec]

Σε αυτό το τόπικ μπορούμε να γράφουμε για πρόσωπα της οικογενείας μας που με τις πράξεις τους τίμησαν την πατρίδα, κυρίως ως φόρος τιμής προς αυτούς, αλλά και σαν έναυσμα για περαιτέρω συζητήσεις.

[miss_elec]

 
   Αφορμή για αυτήν την ιδέα μου είναι το ότι πρόσφατα μας απάντησαν από το Ιστορικό Αρχείο, όπου είχαμε ζητήσει στοιχεία για έναν θείο του παππού μου που πολέμησε στους βαλκανικούς πολέμους.
  Ο Γρηγόρης Σγούρος πήρε μέρος στη μάχη των Γιαννιτσών το 1912  ως αξιωματικός, όπου και σκοτώθηκε τελικά, σε ηλικία 32 ετών.
  Η μάχη των Γιαννιτσών υπήρξε η φονικότερη των βαλκανικών πολέμων και η νίκη σε αυτήν του Ελληνικού Στρατού έναντι των Τούρκων, άνοιξε το δρόμο για την απελευθέρωση της Θεσσαλονίκης.
  Ο Γρηγόρης Σγούρος, καταγόταν από ένα αετοχώρι της Μεσσηνίας και τέλειωσε τη σχολή Αξιωματικών του στρατού στην Κέρκυρα. Στο αρχείο έγραφε γι αυτόν ότι τραυματίστηκε  βαριά στη μάχη των Γιαννιτσών από θραύσματα οβίδας. Πιθανή εξαγωγή τους μπορούσε να επιφέρει άμεσα το θάνατο, γι αυτό και δεν άφησε τους γιατρούς να την κάνουν αμέσως, παρά μόνο μετά τη λήξη της μάχης, καθώς ήθελε να δει την έκβασή της "για να φύγει ευχαριστημένος" όπως είπε.
  Αυτός ο πρόγονός μου καταγόταν πάππου προς πάππου από την Πελοπόννησο και τελικά έδωσε τη ζωή του για την απελευθέρωση της Μακεδονίας. Πώς τα έφερε η ζωή, ενώ και οι δυο γονείς μου είναι από την Πελοπόννησο, η δουλειά τους τους έφερε στη Μακεδονία και μάλιστα μείνανε στον ίδιο τόπο που όπου ο πρόγονός μου είχε δώσει το αίμα του...

[miss_elec]

Nα και μερικά στοιχεία για τη μάχη από το σάιτ του 1ου δημοτικού σχολείου Γιαννιτσών.

http://1dim-giann.pel.sch.gr/maxi_giannitson.htm

[miss_elec]

   Και συνεχίζω με έναν άλλο πρόγονό μου, τον πατέρα του άλλου παππού μου, επίσης Πελοποννήσιο, ο οποίος σκοτώθηκε σε μια από τις μάχες που έγιναν στον ευρύτερο χώρο της Μακεδονίας κατά τη διάρκεια του Α Παγκοσμίου Πολέμου, το 1916.
  Συμμετείχε ως απλός στρατιώτης που κλήθηκε από τον στρατό και τελικά σκοτώθηκε, αφήνοντας πίσω του δύο παιδιά και τον αγέννητο ακόμη παππού μου. Δυστυχώς τότε δεν μπόρεσαν τότε να μάθουν περισσότερα για το είχε γίνει και για το πού θάφτηκε. Μετά από πολλά χρόνια, όταν ο μπαμπάς μου πέρασε στη Θεσσαλονίκη, του ορμήνεψε ο παππούς μου να ψάξει στα νεκροταφεία της πόλης, συμμαχικά και μη, μήπως και βρει το όνομα του παππού σε κάποια επιτύμβια στήλη πεσόντων...