Green corner!!!

[Thmmy.gr portal]

  Thmmy.gr portal
   Forum
   Downloads
   Ενεργ. Λογαριασμού
   Επικοινωνία
  
  Χρήσιμα links
   Σελίδα τμήματος
   Βιβλιοθήκη Τμήματος
   Elearning
   Φοιτητικά fora
   Πρόγραμμα Λέσχης
   Πρακτική Άσκηση
   Ηλεκτρονική Εξυπηρέτηση Φοιτητών
   Διανομή Συγγραμμάτων
   Ψηφιακό Καταθετήριο Διπλωματικών
   Πληροφορίες Καθηγητών
   Instagram @thmmy.gr
   mTHMMY
  
  Φοιτητικές Ομάδες
   ACM
   Aristurtle
   ART
   ASAT
   BEAM
   BEST Thessaloniki
   EESTEC LC Thessaloniki
   EΜΒ Auth
   IAESTE Thessaloniki
   IEEE φοιτητικό παράρτημα ΑΠΘ
   SpaceDot
   VROOM
   Panther
  

THMMY.gr Web

Helios_MultiScribbles2SMF Default ThemeSMFone_Blue

[Ανεβάζετε τα θέματα των εξετάσεων στον τομέα Downloads]

Είσαι πρωτοετής;... Καλώς ήρθες! Μπορείς να βρεις πληροφορίες εδώ. Βοήθεια για τους καινούργιους μέσω χάρτη.

Κατεβάστε εδώ το Android Application για εύκολη πρόσβαση στο forum.

Ανεβάζετε τα θέματα των εξετάσεων στον τομέα Downloads με προσοχή στα ονόματα των αρχείων!

Για οποιοδήποτε πρόβλημα με register/login, στείλτε email στο contact@thmmy.gr.

[panos13]

@panos 13
το 1967 η χουντα ανεβηκε 21/4 και το πρωταθλημα ειχε κριθει.
το 73 και το 74 ο ολυμπιακος ειχε ομαδα με 22 διεθνεις (Ελληνες και ξενους) και οι χουντικοι σφαζονταν μεταξυ τους,θα τους ενοιαζε ποιος θα παρει το πρωταθλημα??

ελα ρε συ,ειναι αστεια πραγματα αυτα...η χουντα δλδ εστηνε πρωταθληματα κτλ μονο οταν τα επαιρνε ο παο,μετα σφαζονταν μεταξυ τους,και δεν ασχολουνταν με το ποδοσφαιρο οποτε τα επαιρνε ο καλυτερος..ελεος...

[Να θυμισω παρολα αυτα πως το 72-73 κριθηκε το πρωταθλημα αφου μηδενιστηκαμε σε 3 αγωνες(!!!!)-τουλαχιστον εξοντωτικη ποινη- επειδη εγιναν επεισοδεια στο ντερμπυ(οχι απο οπαδους,αλλα μεταξυ των παικτων) και καποιοι παικτες,ειχαν φαει τιμωριες για μεγαλο χρονικο διαστημα να μην ξαναπαιξουν...]

Αnyway,σου ξαναλεω πως αν θες,να ανοιξουμε κουβεντα για το ποιος ευνοηθηκε απο την χουντα...Αλλα μην πετατε τετοια γραφικα το παιδι της χουντας κτλ γιατι ειναι για γελια...

@ex mechanus:επρεπε να καταλαβω κατι απο το ποστ σου??

[Αιμιλία η φτερωτή χελώνα]

τι να καταλαβεις μωρε?

σχολιο:για τη χουντα και το βαζελο ολα τα ξερετε ρε καμμενοι!

[CyberCaesar]

Πως αλλάζουν οι καιροί

 Αυτά συμβαίνουν μόνο στην Ελλάδα. Στην χώρα που όποτε μας συμφέρει βγάζουμε τα μπλε στρώματα της γυμναστικής και αρχίζουμε τις... κωλοτούμπες!  Δεν έχουν περάσει ούτε δύο χρόνια που ο τότε ισχυρός στα αποδυτήρια του Ολυμπιακού, κυρ Σάββας Θεοδωρίδης, χαρακτήριζε τον Τάσο Κάκο ως αρχηγό αποστολής του Παναθηναϊκού στην Ξάνθη!

Ο Κάκος που σφύριζε την συγκεκριμένη αναμέτρηση δεν μπορούσε ούτε από το σπίτι του στην Κέρκυρα να βγει μετά την «ερυθρόλευκη» προπαγάνδα! Για όσους θυμούνται οι «πράσινοι» έχασαν το ματς και ο Κάκος έκανε τα... δικά του στην φάση του Ποστίγκα, όπου αδίκησε τους φιλοξενούμενους!

Ε, λοιπόν, τον... δήθεν αρχηγό αποστολής του Παναθηναϊκού σε εκείνο το ματς ήθελαν σαν... τρελοί στον Ολυμπιακό στο κυριακάτικο ντέρμπι! Ποιος ξέρει γιατί; Μπορεί να θυμήθηκαν και να εκτίμησαν κάποια παλιότερα υπέρ τους σφυρίγματα...

http://www.gazzetta.gr/football/super-league/item/57800-%CF%80%CF%89%CF%82-%CE%B1%CE%BB%CE%BB%CE%AC%CE%B6%CE%BF%CF%85%CE%BD-%CE%BF%CE%B9-%CE%BA%CE%B1%CE%B9%CF%81%CE%BF%CE%AF

[panos13]

...Ωστόσο, ακριβώς για τους νεώτερους οπαδούς, ας προσπαθήσουμε να αποκαταστήσουμε (αν και δεν χρειάζεται στην πραγματικότητα...) την αλήθεια και να θυμηθούμε την ιστορία.

Τη χρονιά εκείνη λοιπόν, ο Παναθηναϊκός διέθετε μια πραγματικά πολύ καλή ομάδα, με παίκτες που αν το ποδόσφαιρο τότε ήταν επαγγελματικό θα έπαιζαν όλοι σε μεγάλες ομάδες της Ευρώπης. Ήταν παίκτες χαρισματικοί, με αξία αναγνωρισμένη μέχρι και σήμερα αλλά και παίκτες - εργάτες μέσα στο γήπεδο.

Η ομάδα αυτή δεν δημιουργήθηκε από το πουθενά. Ήταν αποτέλεσμα μιας διαδικασίας που άρχισε από το 1963-64 (πολύ πριν από τη χούντα...), όταν προπονητής στον Παναθηναϊκό ανέλαβε ο Στέφαν Μπόμπεκ, που έφερε την επανάσταση στο ποδόσφαιρο με το σύστημα 4-3-3. Κατέκτησε αήττητη το πρωτάθλημα του 1963-64. Στη συνέχεια πέρασε για πρώτη φορά στο δεύτερο γύρο του κυπέλλου πρωταθλητριών Ευρώπης αποκλείοντας τη βορειοϊρλανδική Γκλεντόραν και έχασε στο "τσακ" την πρόκρισή της στον τρίτο γύρο με αντίπαλο την Κολωνία (1-1 εδώ, 1-2 έξω, ενώ είχαμε και δοκάρι). Ξαναπήρε το πρωτάθλημα της περιόδου 1964-65. Πέρασε μια περιπέτεια με την "ανανέωση" που επιχειρήθηκε κατά το 1965-66, έκανε μια φυσιολογική κοιλιά, αλλά το έργο του Γιουγκοσλάβου είχε δώσει τους πρώτους καρπούς. Το 1968 την ανέλαβε ο βοηθός του Μπόμπεκ, ο Λάκης Πετρόπουλος, ο οποίος συνδύασε με τον καλύτερο τρόπο "παράδοση" και "ανανέωση" (δηλαδή παίκτες νέους και παίκτες της παλιότερης γενιάς) και γενικά έκανε πολύ σωστή δουλειά. Η ομάδα ξαναπέρασε στο β΄ γύρο του κυπέλλου ΟΥΕΦΑ (τότε λεγόταν κύπελλο εκθέσεων) το 1968 αποκλείοντας τη βελγική Ντάριγκ (1-2 έξω, 2-0 μέσα) και χάνοντας και πάλι στο "τσακ" την πρόκριση στον επόμενο γύρο από την Ατλέτικο Μπιλμπάο (0-0 εδώ, 0-1 έξω). Πήρε με περίπατο τα πρωταθλήματα του 1969 και του 1970. Στο πρωταθλητριών του 1969-70 αποκλείστηκε από την ανατολικογερμανική Φόρβερτς (0-2 έξω και 1-1 μέσα, ενώ μέχρι το 81ο λεπτό προηγούμαστε με 1-0 με γκολ του Αντωνιάδη από το 11ο λεπτό).

Γιατί τα γράφουμε όλα αυτά; Για να δείξουμε ότι όταν άρχισε η πορεία προς το Γουέμπλεϊ, ο Παναθηναϊκός είχε ήδη μια πολύ καλή ομάδα, είχε ήδη κάποιες πρώτες επιτυχίες στην Ευρώπη και ήταν θέμα χρόνου να κάνει την υπέρβαση. Αρκεί να εύρισκε αυτό που του έλειπε...

Και αυτό που του έλειπε ήταν ο "ευρωπαϊκός αέρας", η "κοσμοπολίτικη νοοτροπία", που ήταν τότε αδύνατον, βέβαια, να την έχει μια ελληνική ομάδα. Αλλά στις 2 Ιουνίου του 1970 ήρθε ο άνθρωπος που θα άλλαζε τα πάντα: ο Λάκης Πετρόπουλος έφυγε για την Εθνική Ομάδα και στον Παναθηναϊκό ήρθε μια τεράστια προσωπικότητα του παγκοσμίου ποδοσφαίρου της εποχής, ο Φέρεντς Πούσκας.

Οι αρουραίοι, οι τυφλοπόντικες και τα ερπετά έχουν ασχοληθεί "διεξοδικά" με τη συκοφάντηση του Πούσκας, λέγοντας ότι δεν ήταν σπουδαίος προπονητής και γι' αυτό στη συνέχεια δεν έκανε μεγάλη καριέρα... Φυσικά, η μισή αλήθεια είναι χειρότερη από το ψέμμα... Ολόκληρη πάντως η αλήθεια είναι ότι ο Πούσκας ήταν κλασσικός "προπονητής ψυχολογίας". Δεν έκανε ιδιαίτερα δύσκολες προπονήσεις, δεν έδινε και μεγάλη προσοχή στη φυσική κατάσταση κλπ, αλλά αυτά τα είχε ήδη η ομάδα του Παναθηναϊκού από τη δουλειά που είχε γίνει τα προηγούμενα χρόνια (κάτι σαν τις περιπτώσεις Όσιμ και Ρότσα). Αυτό όμως που έδωσε στην ομάδα όπως κανένας άλλος δεν θα μπορούσε, ήταν η εμπιστοσύνη στον εαυτό της και στις δυνάμεις της. Η αίσθηση της καθοδήγησης από ένα τεράστιο ποδοσφαιρικό όνομα, εντελώς πρωτόγνωρο για τα τότε ελληνικά δεδομένα. Πέτυχε να γίνει ο Παναθηναϊκός μια αγαπημένη και χωρίς άγχος οικογένεια, που όταν οι συνθήκες το επέτρεψαν, έγραψε ιστορία.

Στο κύπελλο πρωταθλητριών του 1970-71 κληρωθήκαμε στον πρώτο γύρο με τη Ζένες Ες του Λουξεμβούργου. Ε, εδώ ούτε οι πιο πωρωμένοι τυφλοπόντικες δεν θα μπορούσαν να πουν ότι... χρειαζόταν να πληρώσουμε για να περάσουμε... Ωστόσο, η άνεση με την οποία κερδήθηκε η πρόκριση (2-1 έξω, 5-0 μέσα, ενώ πριν από 2 χρόνια η ΑΕΚ είχε αποκλείσει την ίδια ομάδα χάνοντας όμως στο Λουξεμβούργο), έδειχνε ποια θα ήταν η συνέχεια.

Δεύτερος γύρος. Ο Παναθηναϊκός κληρώνεται με τη Σλόβαν Μπρατισλάβας, που λίγο πριν είχε κατακτήσει το κύπελλο κυπελλούχων Ευρώπης. Θυμάμαι τις εφημερίδες της εποχής και την απαισιοδοξία τους (όλες μιλούσαν για δύσκολη κλήρωση, όπως και ήταν). Ωστόσο, έχοντας δει τον Παναθηναϊκό, οι οπαδοί του έλπιζαν.

Στις 21 Οκτωβρίου του 1970 ο Παναθηναϊκός πέτυχε ίσως την πιο παραγνωρισμένη μεγάλη νίκη του! Παίζοντας καταπληκτικά και εκμεταλλευόμενος το γεγονός ότι οι Τσέχοι τον είχαν υποτιμήσει, νίκησε με 3-0, κάτι που έκανε την ποδοσφαιρική Ευρώπη να αρχίσει να μιλάει γι' αυτόν. Η ρεβάνς δεν ήταν, παρ' όλα αυτά, καθόλου εύκολη, αλλά ο Παναθηναϊκός, παρά τον τραυματισμό του Καμάρα, κατάφερε να μείνει όρθιος, να χάσει μόνο με 2-1 και να προκριθεί.

Η επιτυχία ήταν ήδη μεγάλη και...κανένας ακόμα δεν τολμούσε να μιλήσει για χούντες, πληρωμένους διαιτητές και παίκτες και τα ρέστα... Έρχεται όμως ο συγγραφέας του συκοφαντικού βιβλίου και μας λέει "επιστημονικά" ότι "Ήδη (μετά από την πρόκριση σε βάρος της Σλόβαν και της Ζενές Ες) είχε αρχίσει να δημιουργείται ένας μικρός μύθος γύρω από την αξία της ομάδας του Παναθηναϊκού".

Τώρα γιατί "μύθος" ενώ η πραγματικότητα ήταν ότι ο Παναθηναϊκός είχε αποκλείσει πανάξια την κάτοχο του κυπέλλου κυπελλούχων (και μιλάμε για ΕΚΕΙΝΑ τα χρόνια της υπανάπτυκτης ποδοσφαιρικής Ελλάδας), χωρίς ούτε ο ίδιος ο τυφλοπόντικας που έγραψε το επίμαχο βιβλίο να τολμήσει να πετάξει το οποιοδήποτε υπονοούμενο για την πρόκριση αυτή, αυτό μόνο η διαταραγμένη σκέψη του το ξέρει. Πάμε όμως παρακάτω...

Η ομάδα ήταν ήδη στους 8 (τότε δεν ήταν τόσο πολλές οι ευρωπαϊκές χώρες και οι ομάδες που συμμετείχαν). Με την επόμενη λοιπόν κλήρωση, φάνηκε ότι "όλα τελείωσαν", αφού μπροστά μας βρήκαμε τον θεωρητικά δυσκολότερο αντίπαλο, ένα πραγματικό μεγαθήριο, την πρωταθλήτρια Αγγλίας, Έβερτον. Δεν χρειάζεται να πούμε ότι και μόνο το να κοιτάξει στα μάτια κάποια ελληνική ομάδα τότε την πρωταθλήτρια Αγγλίας, ήταν...απλά αδιανόητο.

Το αν ο Παναθηναϊκός...πλήρωσε για να περάσει την ομάδα των εφοπλιστών, Έβερτον (την ομάδα του Άλαν Μπολ, του Ρόιλ και του Χαρστ), δεν μας το λένε οι τυφλοπόντικες, γιατί και η γελοιότητα έχει ( ; ) τα όριά της. Το αν...ευνοήθηκε από τη διαιτησία σε εκείνους τους αγώνες, ούτε κι' αυτό μας το λένε, γιατί...τι να πουν; Όλοι όσοι το έζησαν, ξέρουν ότι ο Παναθηναϊκός στις 9 Μάρτη του 1971 αντιστάθηκε ηρωικά στις επιθέσεις της Έβερτον, προηγήθηκε στο 81ο λεπτό με ένα θαυμάσιο γκολ του Αντωνιάδη και του έκλεψαν τη νίκη στο 90ο λεπτό, όταν ο Τζόνσον ισοφάρισε πατώντας στο κεφάλι τον Τάκη Οικονομόπουλο και το φάουλ το κατάπιε ο ανατολικογερμανός διαιτητής Γκλένκερ...

Η Ελλάδα είχε μείνει άφωνη, το ίδιο και η Ευρώπη. Εκεί άρχισε η μαζική λαϊκή συμμετοχή στην επιτυχία του Παναθηναϊκού (τότε δεν υπήρχαν οι Αρκουλήδες, οι Πανούτσοι και οι Καρπετόπουλοι να μιλήσουν για αντίπαλα "καφενεία" και "τσούκου - τσούκου μπολ"). Και για να μην τα επαναλαμβάνω, καμιά χούντα δεν ανάγκασε τον ελληνικό λαό να πανηγυρίσει, αυτό έγινε για τους λόγους που αναφέρθηκαν πιο πάνω.

Ωστόσο, κανένας δεν ήταν σίγουρος για την πρόκριση. Κάπου στο βάθος ελπίζαμε, αλλά η Έβερτον εξακολουθούσε να είναι η πρωταθλήτρια Αγγλίας. Αλλά στις 24 Μάρτη του 1971 ο Παναθηναϊκός απέδειξε ότι τίποτα δεν ήταν τυχαίο: έπαιξε καλά, "έπιασε" σωστά τα ατού των Άγγλων, είχε δοκάρι με το Δομάζο και το τελικό 0-0 του έδωσε τη μεγαλύτερη ίσως μέχρι σήμερα επιτυχία του, αν σκεφτεί κανείς πόσο αδύνατη φαινόταν αυτή όταν μαθεύτηκε η κλήρωση.

Φυσικά οι τυφλοπόντικες - "συγγραφείς" δεν μπορούν με τίποτα να αμαυρώσουν αυτή την επιτυχία και έτσι το ρίχνουν στο... γενικό "διανοουμενίστικο" - "πολιτικό" (και καλά...) - "κουλτουριάρικο" σχόλιο, γράφοντας πόσο προσπάθησε η χούντα να την εκμεταλλευτεί. Ε - και λοιπόν; Σε τι φταίει γι' αυτό ο Παναθηναϊκός; Να καθόταν να χάσει για να κάνει... "αντίσταση";

Και φτάνουμε στο τέλος. Είμαστε ήδη στους 4. Κληρωνόμαστε με τον Ερυθρό Αστέρα, τη θεωρητικά ευκολότερη ομάδα από τις άλλες τρεις (οι άλλες δυο ήταν ο Άγιαξ και η Ατλέτικο Μαδρίτης). Πηγαίνουμε στο Βελιγράδι στις 14 Απρίλη του 1971 σε μια ιδιαίτερα εχθρική ατμόσφαιρα (οι βαλκάνιοι γείτονες δεν καταλάβαιναν από ευρωπαϊκό "σαβουάρ βιβρ" και δεν αστειεύονταν), ο Αυστριακός διαιτητής Λίνεμάγιερ μας αδικεί, ιδιαίτερα όταν κατακύρωσε το δεύτερο γκολ των Γιουγκοσλάβων, ενώ η μπάλα δεν είχε περάσει τη γραμμή (από ποιον να...πληρώθηκε άραγε;). Δεν παίζουμε και καλά (αυτή τη φορά κάπου εμείς τους υποτιμήσαμε) και χάνουμε με 4-1, πετυχαίνοντας ωστόσο το εκτός έδρας γκολ.

Ωστόσο, όσο και αν σε κάποιους φαίνεται παράξενο, πλέον το είχαμε πιστέψει. Ξέραμε ότι ήταν δύσκολο, αλλά η πίστη για την πρόκριση ήταν μεγαλύτερη απ' ότι μετά το 1-1 με την Έβερτον. Είναι γνωστό σε όλους το αποτέλεσμα της ρεβάνς της 28ης Απρίλη του 1971. Ένα ματς που ο Παναθηναϊκός είχε την τύχη να πετύχει το γρήγορο γκολ που χρειαζόταν και όπου οι οπαδοί του ανταπέδωσαν στους Γιουγκοσλάβους (χωρίς όμως να ξεφύγουν απ' τα όρια) τη "φιλοξενία" του Βελιγραδίου και τους έκαναν στιγμές - στιγμές να περιφέρονται στο γήπεδο σαν ζαλισμένα κοτόπουλα...

"Το σουτ από τον Κάρασι και δυστυχώς ο αποκλεισμός είναι γεγονός... ΟΟΟΧΙ! Αποκρούει! Αποκρούει ο Κωνσταντίνου! Εκπληκτική εκτίναξις του τερματοφύλακος του Παναθηναϊκού..." Αυτή η φράση που την επέλεξα και για αρχή αυτού του άρθρου, είναι ίσως αρκετή για να βουλώσει τα στόματα... Τα στόματα εκείνων που δεν άντεξαν πια την επιτυχία μας και άρχισαν να παραληρούν και να εκδηλώνουν ανοιχτά το κόμπλεξ τους (που ακόμα δεν τους έχει φύγει, ίσα-ίσα χειροτέρεψε με την πάροδο των χρόνων και τη σύγκριση μεταξύ Παναθηναϊκού και όλων των άλλων ομάδων). Μια "πληρωμένη" ομάδα δεν χάνει τέτοιες ευκαιρίες (και δεν ήταν η μόνη που έχασε ο Ερυθρός Αστέρας σ' εκείνο το ματς) ούτε θα χρειαζόταν ο Κωνσταντίνου να κάνει ΤΗΝ απόκρουση! Ενώ από τότε έχουν περάσει 33 χρόνια και ΟΥΔΕΠΟΤΕ ακούστηκε το παραμικρό "περίεργο" που τυχόν θα είχε γίνει, πέρα από τις γαβροσυζητήσεις των ερυθρόλευκων καφενείων. Και όλα κάποτε μαθαίνονται, όπως ας πούμε αυτά που έγιναν στον τελικό του παγκοσμίου κυπέλλου του 1954... Μόνο που τότε οι γάβροι (και μάλιστα οι πιο βλάκες της εποχής, γιατί οι περισσότεροι χειροκρότησαν ιπποτικά τον Παναθηναϊκό) έλεγαν ότι "τα πήραν από τη χούντα οι παίκτες του Αστέρα".

Φυσικά αυτή η εκδοχή είναι εντελώς γελοία, μόνο και μόνο για το γεγονός ότι οι παίκτες του Αστέρα θα κέρδιζαν πολύ περισσότερα αν έφταναν στον τελικό, τόσο σε χρήματα, όσο και σε ελπίδα να φύγουν από τη χώρα τους και να κάνουν καριέρα στην παραμυθένια τότε γι' αυτούς όσο και για μας Ευρώπη...

Μερικοί "ψαγμένοι" αλλάζουν το σενάριο και μας λένε κάτι άλλα μυθιστορήματα για ... δωροδοκία του "άγνωστου" διαιτητή (εκείνου που μας είχε παίξει, πάλι επί χούντας, με την ανατολικογερμανική Φόρβερτς και χάσαμε, ήταν δε τόσο "άγνωστος" ώστε επί χρόνια διαιτήτευε ματς του κυπέλλου πρωταθλητριών...) με... κερδισμένα κουπόνια του ιπποδρόμου! Τόσο...φτηνός φαίνεται ότι ήταν αυτός ο διαιτητής!!!... Αυτό όμως που δεν μας λένε, είναι το σε ποια φάση μας ευνόησε ο διαιτητής εκείνου του αγώνα... Ποτέ άλλωστε, εδώ και τόσα χρόνια δεν έγινε λόγος για εύνοια της διαιτησίας εκείνου του ματς προς τον Παναθηναϊκό (ούτε οι γιουγκοσλάβικες εφημερίδες της εποχής παραπονέθηκαν). Εκτός αν η εξήγηση βρίσκεται στη λύσσα τους επειδή...δεν μας έσφαξε, όπως οι Παπουτσέληδες, οι Παπαδάκοι, οι Ευθυμιάδηδες και ένα σωρό άλλοι, που κακόμαθαν τόσο τους αρουραίους και τους τυφλοπόντικες, ώστε να θεωρούν ότι αυτό είναι το φυσιολογικό...

Ίσως δεν θα άξιζε να ασχοληθούμε με αυτές τις γελοιότητες, αλλά αυτό το σχόλιο ήταν η ευκαιρία πρώτα απ' όλα να θυμηθούμε εκείνες τις μεγάλες στιγμές και δεύτερον να πούμε κάποια πράγματα και για τους πιο νέους σε ηλικία Παναθηναϊκούς. Και επειδή εμείς δεν φοβόμαστε την αλήθεια, να συμπληρώσουμε και το παρακάτω: Όπως όλες οι κυβερνήσεις, "δημοκρατικές" και μη, η χούντα ασφαλώς προσπάθησε να εκμεταλλευτεί την επιτυχία, με τον τρόπο που το κάνουν όλοι οι πολιτικοί, δηλαδή με το να εμφανίζονται στο γήπεδο, να στέλνουν συγχαρητήρια τηλεγραφήματα, να φωτογραφίζονται δίπλα στους παίκτες, να προπαγανδίζουν την επιτυχία σαν "επιτυχία του ελληνικού αθλητισμού" δηλαδή σα δική τους, ενώ φυσικά ήταν επιτυχία του Παναθηναϊκού και μόνον. Σίγουρα το είδος της προπαγάνδας της χούντας ήταν ανάλογο με την "αισθητική" της και τη νοημοσύνη της και προκαλούσε κάθε σοβαρό άνθρωπο... Αλλά η χούντα ΔΕΝ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΣΕ την επιτυχία... Αυτή ήταν έργο των παικτών του Παναθηναϊκού, κυριολεκτικά με "νεράκι της Ούλεν" και με ελάχιστες υλικές αμοιβές, όπως επανειλημμένα έχουν τονίσει σε συνεντεύξεις τους (και σ' εμάς) όλοι οι ήρωες της εποχής εκείνης.

Και για να τελειώνει επιτέλους το παραμύθι "της υποστήριξης του Παναθηναϊκού από τη χούντα": Στα χρόνια εκείνα, τα πρωταθλήματα τα κατέκτησαν οι εξής ομάδες: Το 1967 ο γάβρος. Το 1968 η ΑΕΚ. Το 1969 και το 1970 ο Παναθηναϊκός. Το 1971 (χρονιά του Γουέμπλεϊ), η ΑΕΚ, με δεύτερο τον Πανιώνιο και τρίτο τον Παναθηναϊκό, ο οποίος μάλιστα δεν βγήκε καθόλου στην Ευρώπη εκείνη τη χρονιά! Το 1972 ο Παναθηναϊκός. Το 1973 ο γάβρος και το 1974 ο γάβρος. Δηλαδή είχαμε τρία πρωταθλήματα για τον Παναθηναϊκό, τρία για το γάβρο και δυο για την ΑΕΚ! (σε αντίθεση με τα εφτά πρωταθλήματα του κοκκαλιστάν επί "δημοκρατίας"...). Πού ευνοήθηκε ο Παναθηναϊκός, ο οποίος είχε και κατά γενική ομολογία την καλύτερη ομάδα στα χρόνια εκείνα; Η απάντηση είναι, ότι όχι μόνο δεν ευνοήθηκε, αλλά το πρωτάθλημα του 1973 το "κατέκτησαν" οι αρουραίοι αφού χρειάστηκε πρώτα να...μηδενιστεί σε τρία ματς ο Παναθηναϊκός (εξοντωτική ποινή για την εποχή!) λόγω των επεισοδίων που είχαν γίνει σ' ένα ματς θρήνου - ΠΑΟ στο Καραϊσκάκη, όπου η διαιτησία μας είχε σφάξει και όπου ο Συνετόπουλος ακόμα τρέχει από το κυνηγητό του Κωνσταντίνου! Έτσι άρχισε το σερί των τριών πρωταθλημάτων της δήθεν υπερομάδας του Γουλανδρή... Βλέπετε, με χούντα ή με "δημοκρατία", η ομάδα του Δημοσίου είναι πάντα η ίδια... Και κλαίγονται κιόλας...

Τελικά, το μόνο πετυχημένο απ’ όσα έχουν πει οι αρουραίοι και οι τυφλοπόντικες, είναι, έστω και χωρίς τη θέληση του "συγγραφέα", ο τίτλος του βιβλίου της αθλιότητας: "Μεταξύ τιμής και ντροπής"... Σωστά... Η τιμή ανήκει στον Παναθηναϊκό και η ντροπή στους αρουραίους, στους τυφλοπόντικες και στα ερπετά, με πρώτο αυτόν που το έγραψε. Τον παραδίδουμε στην περιφρόνηση όλων των οπαδών του Παναθηναϊκού, αλλά και των σκεπτόμενων οπαδών των άλλων ομάδων και του υποσχόμαστε ότι τα επόμενα χρόνια θα βρει πολλές ακόμα αφορμές να μεγαλώσει το κόμπλεξ του και να στάξει και άλλο δηλητήριο... Είναι το μόνο που θα μπορεί να κάνει όταν θα βλέπει από τον καναπέ τις επόμενες ευρωπαϊκές επιτυχίες του Παναθηναικου μας...

(κομματι αρθρου,ως εν μερει απαντηση στα περι χουντεμπλευ)

[CyberCaesar]

pano 

[Left_Behind]

pano

[igna]

 

[fantomas]

<a href="https://www.youtube.com/watch?v=eKZOG4Pd89o" target="_blank">http://www.youtube.com/watch?v=eKZOG4Pd89o</a>

σχόλιο speaker:"Είναι κ φιλόζωος ο Τζόρβας"

[CyberCaesar]

τελικα ο καραγκουνης δεν ειναι στην  αποστολη.κριμα γιατι σαυτα τα παιχνιδια ειναι που χρειαζεται.

[CyberCaesar]

αψυχολογητο παιχνιδι στο καραισκακη.ας ψαχτουν λιγο οι αμυντικοι μπας κ καταλαβουν πως φαγαν 2 γκολ (και τι γκολ) απο το παιδι με τα οπλα.
ασημαντη ηττα στο σεφ κ χωρις να μας δημιουργει καποιο προβλημα.

παμε παρακατω...

[galletti]

παιδια γαυρος ειμαι αλλα η ομαδα μου ειναι για τον μπεο
δε λεω,σαν τρελος πανηγυρισα τις πιστολιες του μητρογλα,αλλα ο παναθηναικος θα επρεπε να ντρεπεται που εχασε με ανοιχτα τα ποδια απο αυτον τον ολυμπιακο
εδω ο τελης ρεεε μας ειχε κλεισει στην περιοχη ..........

[CyberCaesar]

εισαι γνωστος γαυρος του φορουμ πλεον 
μεχρι και 3 αναγκαστικες αλλαγες κανατε τι να λεμε. ισως κ το στησιμο του τεν κατε να μην ηταν πολυ καλο.αν εξαιρεσουμε τον ζιλμπερτο κ τον σισε αντε κ τον σαλπιγγιδη οι αλλοι παιχτες δεν καναν τπτ.μια δυο καλες φασεις ο λετο γιαυτο κ ισως να πρεπε να μπει απο την αρχη.αλλα με τετοιο κεντρο τοσα πολλα λαθη δεν δικαιολογουνται.πολλες χαμενες πασες.

[Karaμazoβ]

χεσμένος επαιζε ο ΠΑΟ, ειδικά μετα το γκολ. Μονο ο Σισσε προσπαθουσε παλι μόνος , αντε και λιγο ο Λετο

[galletti]

ειπες τη λεξη κλειδι...χεσμενος

[CyberCaesar]

ετσι ειναι.τουλαχιστον ο καραγκουνης παιζει με παθος.αυτο ελειπε