Το παραθέτω εδώ αυτούσιο απο το reddit για να υπάρχει
Καλημέρα.
Είμαι ο Δ.Π., φοιτητής του Τμήματος Ηλεκτρολόγων Μηχανικών και Μηχανικών Υπολογιστών του ΑΠΘ.
Το σημερινό post αποτελεί, ειλικρινά, την τελευταία μου προσπάθεια να φέρω το ζήτημα αυτό στη δημόσια συζήτηση. Για σχεδόν 2 χρόνια επέλεξα αποκλειστικά τον θεσμικό δρόμο, πιστεύοντας ότι τα προβλήματα ενός πανεπιστημίου λύνονται μέσα από τα όργανά του και όχι μέσω του διαδικτύου. Δυστυχώς, η πραγματικότητα που συνάντησα ήταν πολύ διαφορετική.
----
Disclaimer
Δεν γράφω αυτό το post επειδή κόπηκα σε κάποιο μάθημα, επειδή έχω προσωπική διαφορά με κάποιον καθηγητή ή επειδή επιδιώκω να πλήξω το Τμήμα μου.
Το γράφω γιατί εδώ και περίπου έναν χρόνο προσπαθώ, αποκλειστικά με θεσμικό τρόπο, να αναδείξω ένα πρόβλημα που, κατά τη γνώμη μου, υπονομεύει την αξία των σπουδών μας: την εκτεταμένη αντιγραφή στις εξετάσεις και την απουσία ουσιαστικής αντιμετώπισής της.
Αυτό δεν αφορά μόνο το δικό μου Τμήμα. Αφορά κάθε δημόσιο πανεπιστήμιο και κάθε απόφοιτό του. Όταν η αντιγραφή γίνεται ανεκτή ή δεν αντιμετωπίζεται αποτελεσματικά, απαξιώνεται η προσπάθεια όσων εξετάζονται έντιμα, μειώνεται η αξιοπιστία του πτυχίου που λαμβάνουν όλοι οι απόφοιτοι και διαβρώνεται η εμπιστοσύνη στην ίδια την ακαδημαϊκή διαδικασία.
Αν έγραφα αυτό το κείμενο μετά το πρώτο ή το δεύτερο email που αγνοήθηκε, θα καταλάβαινα να πει κάποιος ότι υπερβάλλω. Όταν όμως έχει προηγηθεί σχεδόν ένας χρόνος αλληλογραφίας με το Τμήμα, την Πρυτανεία και τον Συνήγορο του Φοιτητή του ΑΠΘ, χωρίς ουσιαστικό αποτέλεσμα και με απαντήσεις του τύπου «κάλεσέ με στο γραφείο μου να λύσουμε το θέμα και όχι με email», θεωρώ ότι η δημόσια ενημέρωση δεν είναι υπερβολή αλλά η έσχατη επιλογή.
----
Από το 2024 έχω αποστείλει δεκάδες emails.
Αρχικά προς τον τότε Πρόεδρο του Τμήματος. Έπειτα προς μέλη ΔΕΠ, τη Γραμματεία, την Κοσμητεία, την Πρυτανεία και τον Συνήγορο του Φοιτητή. Κάθε φορά με συγκεκριμένες περιγραφές, φωτογραφίες, screenshots, ημερομηνίες και τεκμηρίωση.
Η συντριπτική πλειονότητα αυτών δεν απαντήθηκε ποτέ. Όσες απαντήσεις δόθηκαν ήταν γενικόλογες και συνοδεύονταν από προτροπές να "σκεφτώ τους συναδέλφους μου" ή "το κύρος του Τμήματος". Όταν δε υπήρξε επικοινωνία, αυτή ήταν αποκλειστικά προφορική ή τηλεφωνική. Ποτέ έγγραφη.Αναμενόμενο ίσως.
Το πιο απογοητευτικό όμως δεν ήταν η σιωπή.
Ήταν ότι, κατά τη διάρκεια μαθημάτων όλα αυτά τα χρόνια, άκουσα από μέλη ΔΕΠ σχόλια που με έκαναν να καταλάβω πως, για ορισμένους, το πρόβλημα δεν είναι η αντιγραφή αλλα ότι κάποιος μιλάει γι' αυτήν.
Μου ειπώθηκαν φράσεις όπως:
"Δεν πρέπει να βγαίνουν αυτά προς τα έξω."
"Χαλάει η εικόνα του Τμήματος."
"Αυτά λύνονται μεταξύ μας."
"Σε ενοχλεί επειδή δεν αντιγράφεις κι εσύ."
Παράλληλα, μετά την προσπάθειά μου να αναδείξω το θέμα εντός της σχολής, δέχθηκα σχόλια και «προειδοποιήσεις» από άτομα που συνδέονται με φοιτητικές παρατάξεις, τα οποία με έκαναν να αισθανθώ ότι η συνέχιση αυτής της προσπάθειας μπορεί να έχει προσωπικό κόστος. Κάποιον φαίνεται ότι ενόχλησε η επιμονή μου και μαθεύτηκε ποιος «σκαλίζει» το θέμα.
---
Ακόμη πιο ανησυχητικό ήταν ότι, κατά τη διάρκεια εξετάσεων και μπροστά σε δεκάδες φοιτητές, τα σχόλια που ακούστηκαν από μέλη ΔΕΠ σχετικά με την προσπάθειά μου.
Ενδεικτικά ειπώθηκε:
«Μας τα πρίζει ένας φοιτητάκος που στέλνει mail για αντιγραφές και πρέπει να κάνουμε τους μπαμπούλες.»
και σε απάντηση:
«Άσε μας τώρα με τις εξάψεις ηθικής του.»
Οι συγκεκριμένες φράσεις ειπώθηκαν ενώ μοιράζονταν τα θέματα της εξέτασης και την ίδια στιγμή δίνονταν οδηγίες προς τους φοιτητές να απενεργοποιήσουν τα κινητά τους.
---
Ένα ακόμη σημείο που θεωρώ ιδιαίτερα προβληματικό είναι ο τρόπος με τον οποίο το Τμήμα επέλεξε να αντιμετωπίσει το ζήτημα του αδιάβλητου των εξετάσεων.
Στις 06/09/2024 εκδόθηκε ανακοίνωση της Γραμματείας με τίτλο «Ρύθμιση θεμάτων γραπτών εξετάσεων», ενώ στις 28/05/2026 ακολούθησε νεότερο έγγραφο του Προέδρου του Τμήματος με τίτλο «Κανόνες συμμετοχής και επιτήρησης κατά τις εξεταστικές περιόδους».
Και τα δύο έγγραφα δίνουν ιδιαίτερη έμφαση στη χρήση της τουαλέτας κατά τη διάρκεια της εξέτασης, προβλέποντας περιορισμούς στην έξοδο των φοιτητών απο τη αιθουσα και ελέγχους για την κατοχή ηλεκτρονικών συσκευών πριν από την έξοδο από την αίθουσα.
Η απορία μου είναι απλή.
Εάν το βασικό πρόβλημα είναι η χρήση ηλεκτρονικών συσκευών για αντιγραφή, γιατί το κύριο μέτρο που αποφασίστηκε και επικοινωνήθηκε αφορά την τουαλέτα και όχι τη χρήση αυτών των συσκευών μέσα στην ίδια την αίθουσα; Η πραγματικότητα των εξετάσεων έχει αλλάξει. Οταν περασα στη σχολη η αντιγραφή γινόταν μέσω ομάδων στο Messenger, στο Discord ή στο Teams, όπου άτομα εκτός της αίθουσας έλυναν τα θέματα και έστελναν τις απαντήσεις πίσω στους εξεταζόμενους.
Σήμερα, μεγάλο μέρος αυτής της διαδικασίας έχει αντικατασταθεί από LLMs και άλλα εργαλεία τεχνητής νοημοσύνης. Δεν χρειάζεται καν να βγει κάποιος από την αίθουσα, Αρκεί ένα κινητό τηλέφωνο κάτω από μία κόλλα χαρτί.
Γι' αυτό θεωρώ ότι η αντιμετώπιση ενός προβλήματος που συμβαίνει μέσα στην αίθουσα δεν μπορεί να βασίζεται κυρίως στον περιορισμό της εξόδου από αυτή.
Αντίθετα, θα περίμενα να εφαρμοστούν απλά και αποτελεσματικά προληπτικά μέτρα, όπως συμβαίνει σε πολλά πανεπιστήμια του εξωτερικού: πριν από την έναρξη της εξέτασης, όλοι οι φοιτητές να αφήνουν τα κινητά τηλέφωνα, τα smart watches, τα ακουστικά, τις τσάντες και κάθε αλλο προσωπικό αντικείμενο στην έδρα ή σε προκαθορισμένο χώρο της αίθουσας. Στο έδρανο του εξεταζόμενου να επιτρέπονται αποκλειστικά τα απολύτως απαραίτητα για την εξέταση (οπως πχ το στυλό, το επιτρεπόμενο κομπιουτεράκι και, όπου απαιτείται, ένας χάρακας ή άλλο εγκεκριμένες σημειωσεις. ) Με αυτόν τον τρόπο περιορίζεται δραστικά η δυνατότητα χρήσης μη επιτρεπόμενων συσκευών και διευκολύνεται ουσιαστικά το έργο των επιτηρητών.
Το ζήτημα δεν είναι η αυστηρότητα των κανόνων. Το ζήτημα είναι η εφαρμογή τους.
---
Για ακόμη μία φορά, σε αυτη τη εξεταστικη περιοδο βρεθήκαμε θεατές στο ίδιο έργο.
Ένα από τα περιστατικά που με οδήγησαν να συνεχίσω αυτή την προσπάθεια αφορά την εξέταση του μαθήματος «Δίκτυα Τηλεπικοινωνιών» στις 18/06/2026.
Κατά τη διάρκεια της εξέτασης, σύμφωνα με όσα έγιναν αντιληπτά από παρευρισκόμενους φοιτητές, η διδάσκουσα και επιτηρήτρια του μαθήματος εντόπισε φοιτητή να χρησιμοποιεί κινητό τηλέφωνο εν ώρα εξέτασης.
Η χρήση κινητού τηλεφώνου κατά τη διάρκεια εξέτασης αποτελεί, σύμφωνα με τον Κανονισμό Σπουδών και τις ίδιες τις ανακοινώσεις του Τμήματος, παράβαση των κανόνων της εξεταστικής διαδικασίας.
Ωστόσο, αντί να διακοπεί η συμμετοχή του στην εξέταση και να εφαρμοστούν οι προβλεπόμενες διαδικασίες, ο φοιτητής μεταφέρθηκε σε άλλο έδρανο, κοντά στην έδρα, και συνέχισε κανονικά να γράφει.
Μετά το περιστατικό απέστειλα έγγραφο ερώτημα προς τη διδάσκουσα ζητώντας να πληροφορηθώ γιατί δεν εφαρμόστηκε ο προβλεπόμενος μηδενισμός του γραπτού.
Δεν έλαβα απάντηση.
Στη συνέχεια απευθύνθηκα εγγράφως στον Πρόεδρο του Τμήματος, κοινοποίησα την επικοινωνία στη Γραμματεία και υπέβαλα σχετική αναφορά στον Συνήγορο του Φοιτητή.
Μέχρι σήμερα δεν έχω λάβει επίσημη ενημέρωση για το αν εξετάστηκε το περιστατικό, αν εφαρμόστηκαν οι προβλεπόμενες διαδικασίες ή αν κινήθηκε οποιαδήποτε πειθαρχική διαδικασία.
Εδώ βρίσκεται και η ουσία του προβλήματος.
Παραβάσεις μπορούν να υπάρξουν σε κάθε πανεπιστήμιο.
Το πραγματικό ζήτημα αρχίζει όταν αυτές οι παραβάσεις δεν αντιμετωπίζονται με συνέπεια και οι επίμονες, έγγραφες και τεκμηριωμένες αναφορές παραμένουν επί μήνες χωρίς ουσιαστική απάντηση.
Όταν δεν υπάρχει ενημέρωση για το αν εφαρμόστηκαν οι προβλεπόμενοι κανόνες, όταν δεν δίνονται εξηγήσεις για συγκεκριμένα περιστατικά και όταν η μόνη αντίδραση είναι η σιωπή ή η προτροπή να μη συζητείται το θέμα δημόσια, δημιουργείται εύλογα η εντύπωση όχι απλώς ανοχής αλλά συγκάλυψης ενός προβλήματος που έχει πλέον κανονικοποιηθεί.
Αυτό είναι που θεωρώ βαθύτερα ανησυχητικό.
Όχι μόνο η ύπαρξη της αντιγραφής.
Αλλά η πιθανότητα να αντιμετωπίζεται ως κάτι συνηθισμένο, το οποίο δεν αξίζει ούτε διερεύνηση ούτε λογοδοσία.
----
Κλείνοντας θα πω πως δεν είμαι υπέρ των γραπτών εξετάσεων με τη σημερινή τους μορφή.
Θεωρώ ότι είναι μια διαδικασία βαρβαρη και αδικη όπου μέσα σε λίγες ώρες καλείσαι να αποδείξεις την προσπάθεια ενός ολόκληρου εξαμήνου.
Προσωπικά πιστεύω ότι περισσότερες εργασίες και παρουσιάσεις κατά τη διάρκεια του εξαμήνου θα αποτελούσαν δικαιότερο και ουσιαστικότερο τρόπο αξιολόγησης, παρότι αναγνωρίζω ότι κάτι τέτοιο απαιτεί περισσότερο χρόνο από τους διδάσκοντες.
Το αναφέρω μόνο για να γίνει σαφές ότι ο λόγος που αναδεικνύω το ζήτημα δεν είναι επειδή δεν μπορώ (ή ποιο σωστα, θελω) να εκμεταλλευτώ το σύστημα αντιγραφής.
Είναι επειδή θεωρώ βαθιά άδικο να ευνοούνται όσοι παραβιάζουν τους κανόνες εις βάρος όσων προσπαθούν έντιμα.
Δεν περιμένω να συμφωνήσουν όλοι μαζί μου. Περιμένω όμως να συμφωνήσουμε σε κάτι πολύ απλό:
Οι κανόνες είτε εφαρμόζονται για όλους είτε παύουν να είναι κανόνες.
Γιατί όταν ένα πανεπιστήμιο αδυνατεί ή δεν επιθυμεί να διασφαλίσει το αδιάβλητο των εξετάσεών του, δεν υπονομεύεται μόνο η αξιολόγηση ενός μαθήματος.
Υπονομεύεται η αξιοπιστία κάθε πτυχίου που απονέμει
Πηγή : Reddit (
εδώ)
Total Members: 10412
