Δεν δίνω βάση εγώ στα θαύματα ούτε σε κόλπα μαγικά
μετράω το κόσμο με τα τραύματα και γεγονότα τραγικά
δεν έχω τίτλους και μονόγραμμα να πουληθώ στην αγορά
είμαι ακόμα στο οδόφραγμα, πλάι στα τρία μου μωρά
δίνω εδώ μια μάχη άνιση με ξόρκια και αστερισμός
και με παιδεύει αυτή η άνοιξη σαν της Πυθίας τους χρησμούς
δεν με τρομάζουνε οι ρήτορες που φτύνουν όρκους ιερούς
με σπείρανε άξιοι γεννήτορες σ' αυτούς τους δίσεκτους καιρούς
κρατάω στο χέρι μου αντίδωρο του έρωτα σου τη κραυγή
και το παιδί που έχω μέσα μου ψάχνει μια έξοδο να βγει