Σε λίγες μέρες κλείνω 18 χρόνια από τότε που τελείωσε η μου σχέση με το πανεπιστήμιο.
Τώρα έχω και μια κόρη.

Ναι δεν θα χρησιμοποιούσα σήμερα αυτόν τον όρο ή ποτέ. Είναι πολύ κρίντζι το κρίντζι. 

Μια χαρά περνούσαμε. Και η πρόκληση να συγκεντρώσεις τον εξοπλισμό και τα αναλώσιμα για να κάνεις την παρέα σου και τους συμφοιτητές του σου να περάσουν ένα καλό βράδι μέσα στο πανεπιστήμιο, είναι η καλύτερη μου ανάμνηση από εκείνα τα παρτι.

Γεια σου δάσκαλε!
Ώρες ώρες εύχομαι να ήμουν ακόμα εκεί που έχει μείνει ένα κομμάτι της καρδιάς μου. Αλλά μετά θυμάμαι ότι

Κουράγιο σε όσους συνεχίζουν τον αγώνα όπου και αν βρίσκονται!

Θαυμάζω τους ανθρώπους που έχουν το στομάχι του τυμβορύχου και ξεθάβουν τόπικ. Δίνουν νόημα και συνέχεια στην σκέψη μας.


Βλέποντας το μετά από καιρό ήταν κάπως cringy τα πάρτυ μας, αλλά κάναμε τον χαβαλέ μας και παιρνούσαμε καλά. Επίσης έτσι ανακάλυψα την αγάπη μου για το μπαρμανιλίκι... Ωραίο για χόμπι...

Μου έκανε εντύπωση που κάποιος διαγράφηκε από το φόρουμ


Σίγουρα δείχνει. Απλά δεν δείχνει το ίδιο πράγμα για κάθε άνθρωπο.Μπορεί να δείχνει την ανάγκη του για κομφορμισμό, μπορεί να δείχνει μια απέχθεια για τον ήλιο και την ζέστη, μπορεί να δείχνει ότι αναπολεί τις διακοπές που έκανε μικρός. Ως οργανικές μηχανές που υπακούον στο ντετερμινισμό, κάθε έκφανση του εαυτού μας είναι αποτέλεσμα συγκεκριμένων ν παραγόντων της υπόστασης μας.

Ωραίος ο μουσακάς της Γιαννούλας. Τον λατρεύει η γυναίκα μου.

Ευχαριστώ φίλε Guest

Γεια σας παιδιά. Ένας παλιός φοιτητής της σχολής είμαι, συνάδελφος Ηλεκτρολόγος Μηχανικός. Συγγνώμη για την παρέμβαση απλά μου θύμισε το γεγονός που αναφέρθηκε πιο πριν και είπα να κάνω μια παρέμβαση. Σκάναρα μόνο λίγο τα λεγόμενα σας και θα ήθελα να πω λίγα πράγματα.

1. Το γεγονός ότι στις καταλήψεις του 06-07, ένα παιδί που δραστηριοποιούνταν στα ΕΑΑΚ, έψαχνε τους σέρβερ στους ορόφους για να τους σπάσει, το θυμάμαι ως γεγονός. Από όσο θυμάμαι θεωρούσε ότι η αποχή του κόσμου από τις καταλήψεις και τις συνελεύσεις, είχε σαν μία ακόμα αιτία ότι πολύ φιλικοί στους αγώνες καθόμασταν και ξεδίναμε στα πληκτρολόγια αντί για να παλέψουμε για δωρεάν παιδεία. Δεν είχε γίνει κάποια σχετική ζημια ή καταστροφή, δεν ξέρω αν δεν ήξερε που είναι, κόλωσε ή απλά έκανε ιστορίες.

2. Η ΟΔ/ΟΣ στην εποχή μου, παρά τα πιστεύω του καθενός, ως ρόλος ήταν πάντα να κρατάει ίσες αποστάσεις σε θέματα διαχείρισης. Ίσως παραπάνω από το κανονικό, γιατί αφήναμε στπ φόρουμ για καιρό ανθρώπους που είτε απλά τρολάρανε ή ήτανε φασιστοειδή. Τότε πιστεύαμε πολύ (και εγώ ανάμεσα τους) ότι ήταν λιγοστοί ακραίοι και καλύτερα να τους εκθέτουμε παρά να τους νομιμοποιούμε στα μυαλά τους μπανάροντας τους. Να φασίσουμε τους φασίστες; Ναι! Όταν ο στόχος του άλλου είναι να βουλώσει τα στόματα των άλλων, τότε κάθε εμπόδιο είναι επιβεβλημένος.
Παρά όμως τον ρόλο μας των ίσων αποστάσεων δεν κρύβαμε καθόλου τι προσωπικά πιστεύαμε, και λιγότερο από όλους ίσως εγώ ***


3. Η Γενική Συνέλευση ενός οργάνου, όπως αυτό του συλλόγου φοιτητών, στο οποίο αυτόματα ανήκουν όλοι οι φοιτητές, θα πρέπει να αγκαλιαστεί από όλους τους φοιτητές. Τσαμπουκάδες και ιστορίες δεν χωράνε σε μια συνέλευση και όποιος εκδηλώνει τέτοια φασιστική συμπεριφορά, δε μπορεί να ανήκει σε μια συνέλευση και ακόμα και στον σύλλογο. Υποθέτω και το ίδιο το καταστατικό το προβλέπει αυτό.
Προφανώς δεν είναι υποχρεωτικό να συμμετέχεις στις συνελεύσεις, αλλά αν δε μπορείς να πας γιατί δεν έχεις χρόνο για αυτά, δεν σε ενδιαφέρει ή δεν έχεις όρεξη να ανταγωνίζεσαι κάποιος με ξεκάθαρη και έντονη άποψη, αυτό λέει περισσότερα για σένα, παρά για τους άλλους. Αν όντας φοιτητής δε μπορείς να συμμετέχεις σε μια συλλογική δράση, πώς θα το κάνεις στην δουλειά σου και πώς θα μπορέσεις να βοηθήσεις την κοινωνία σου να πάει προς τον σωστό δρόμο. Παντού, αυτός που ασχολείται θα κάνει κουμάντο, στους συλλόγους, στα σωματεία, στα κόμματα και στην βουλή.

4. Αφορά την συνέλευση ένα εξωγενές θέμα όπως ο πόλεμος ή το συνταξιοδοτικό; Ναι! Όσο ενδιαφέρει τους φοιτητές του συλλόγου. Στην τελική εάν δεν υψώσεις την φωνή σου για τα θέματα που σε ενδιαφέρουν, μέσα απο τα συλλογικά όργανά σου, πότε θα την υψώσεις; Στις κάλπες; Καλά θα πάει αυτό...

5. Προσωπικά, στον χώρο δουλειάς, την πιο ουσιαστική συμπαράσταση στα προβλήματα που αντιμετώπισα, την βρήκα σε συναδέλφους που όταν ήταν φοιτητές, ήταν αυτοί που τρέχαν στις συνελεύσεις και τους λέγαν "κομματόσκυλα", θέλαν να κάνουν κατάληψη για τον πόλεμο του ΝΑΤΟ στην Γιουγκοσλαβία (ναι είμαι τόσο παλιός). Συμμάχους βρίσκεις, ανθρώπους που θα σε βοηθήσουν χωρίς να έχουν προσωπικά stakes, δύσκολα.

Λίγες σκέψεις... Κουράγιο! Μετά το πτυχίο έρχονται τα δύσκολα! (και έκανα 10 χρόνια να το πάρω το άτιμο)


ΥΓ. Δεν διάβασα την πρώτη σελίδα και δεν ξέρω γιατί αυτή η συζήτηση γίνεται στο θέμα Ημερίδα με θέμα: Ενεργειακή Μετάβαση και Έξυπνες Πόλεις - ο ρόλος των ΑΠΕ



*** Το τι κάναμε εμείς ως ΟΔ/ΟΣ δεν αφορά την παρούσα ΟΔ/ΟΣ σε καμιά περίπτωση. Το θεωρώ θαύμα και μόνο που παραμένει το φόρουμ online, πόσο μάλλον αν γίνονται και συζητήσεις σε αυτό! Εμείς τότε δεν είχαμε να ανταγωνιστούμε αυτά τα φέισμπουκια και τα τικτοκια....

πασσινγκ θρου! 

<a href="https://www.youtube.com/watch?v=R5yreGihaVQ" target="_blank">http://www.youtube.com/watch?v=R5yreGihaVQ</a>

αυτό έλεγα!

Αυτό εξηγεί πολλά.

Η χορεομανία ήταν φυσιοκοινωνιολογικό φαινόμενο το οποίο παρατηρήθηκε στην βόρεια και κεντρική Ευρώπη κυρίως μεταξύ του 14ου και του 17ου αιώνα, όπου ομάδες ανθρώπων, οι οποίες μερικές φορές αριθμούσαν έως και χιλιάδες, ξαφνικά άρχιζαν να χορεύουν με αλλοπρόσαλλο τρόπο έως ότου καταρρεύσουν από εξάντληση. Άλλες ονομασίες με τις οποίες το φαινόμενο αυτό έγινε γνωστό ήταν χορευτική μανία, καθώς και χορός του Αγίου Βίτου ή/και ο χορός του Αγίου Ιωάννη του Βαπτιστή, ενώ στην Ιταλία το εκεί παρόμοιο φαινόμενο έγινε γνωστό ως ταραντισμός.

Μια από τις πρώτες περιπτώσεις όπου παρατηρήθηκε σε ευρεία έκταση ήταν στο Άαχεν της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας το 1374, και κατόπιν εξαπλώθηκε ραγδαία σε άλλα μέρη της Ευρώπης. Ιδιαίτερα έντονη ήταν η εμφάνιση του στην επίσης γερμανική πόλη του Στρασβούργου το 1518. Καθώς το φαινόμενο εμφανίζονταν για αρκετούς αιώνες και επηρέασε χιλιάδες ανθρώπους, υπήρξε αναλυτική καταγραφή των συμπτωμάτων σε μελέτες της εποχής. Παρόλα αυτά τα αίτια του δεν έγιναν ποτέ πλήρως κατανοητά, ενώ οι όποιες θεραπείες βασίζονταν σε εικασίες. Μια από τις προσπάθειες κατευνασμού του φαινομένου ήταν η τοποθέτηση μουσικών δίπλα από τους ανθρώπους που χορεύανε έτσι ώστε να μετριάσουν τις συνέπειες της μανίας, όμως η τακτική αυτή μερικές φορές έκανε περισσότερη ζημιά καθώς ενθάρρυνε περισσότερους να συμμετέχουν στον χορό.

Δεν υπάρχει κοινή άποψη μεταξύ των συγχρόνων μελετητών για το ποια ήταν η αιτία της χορεομανίας. Υπήρξαν διάφορες θεωρίες οι οποίες έκαναν λόγο για θρησκευτικές αιρέσεις πίσω από τις ομάδες ανθρώπων που χορεύανε με τον χορό να αποτελεί τρόπο χαλάρωσης και ευδαιμονίας. Έχει επίσης γίνει η εικασία πως πρόκειται για φαινόμενο μαζικής υστερίας, όπου τα φυσικά συμπτώματα μεταξύ ανθρώπων μεταδίδονται και στην υπόλοιπη ομάδα ως είδος κοινωνικής επιρροής.

https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%A7%CE%BF%CF%81%CE%B5%CE%BF%CE%BC%CE%B1%CE%BD%CE%AF%CE%B1

Ψάχνω ένα τραγούδι.

Το βίντεο έδειχνε ένα ζευγάρι σε ένα διάφανο διαμέρισμα και καθώς προχωρούσε το βίντεο κλιπ γερνούσανε μαλώνανε και μελαγχολούσανε.

Πρέπει να είναι τέλη 90 αρχές 2000.

Νομίζω ήταν bad seeds αλλά επειδή δεν βρήκα στις αναζητήσεις μου τίποτα, μάλλον κάνω λάθος.