THMMY.gr

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΟΥ ΑΡΑΓΕ ATTACK ΓΙΑ ΤΑ ΝΕΑ ΜΕΤΡΑ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ ΠΟΥ ΠΡΟΑΝΑΓΓΕΛΕΙ Η ΠΡΥΤΑΝΕΙΑ

«Οι Πρυτανικές Αρχές επισημαίνουν ότι ζήτησαν άμεσα την εφαρμογή του νόμου, διότι η ασφάλεια των φοιτητών, των φοιτητριών, των διδασκόντων και των εργαζομένων είναι ο στοιχειώδης λόγος που ο νόμος υπάρχει».

Ούτε λεπτό δεν έχασαν οι πρυτανικές αρχές χέρι χέρι με τα πρωτοσέλιδα των αστικών μίντια να ξεκινήσουν τις εξαγγελίες για κάμερες και τουρνικέ στο ΑΠΘ. Η Πρυτανεία δείχνει για άλλη μια φορά την αφοσίωση της στην κυβερνητική γραμμή για τη “βία και ανομία” στα πανεπιστήμια και την προθυμία της να εφαρμόσει τυφλά κάθε αντιδραστικό μέτρο που έρχεται χέρι χέρι με αυτό το αφήγημα αντί να τοποθετηθεί για την παρουσία αστυνομικών δυνάμεων μέσα στο ΑΠΘ εν ώρα μαθημάτων μια μέρα πριν τις φοιτητικές εκλογές. Η στάση αυτή είναι πλήρως εναρμονισμένη με τη θέση που επέλεξε να πάρει σε μία σειρά περιστατικών όπως το κρεσέντο καταστολής που οδήγησε σε πάνω από 300 (!) προσαγωγές σε συναυλία στο πολυτεχνείο, καθώς και τις 38 συλλήψεις σε φοιτητές για μία απλή προβολή ταινίας. Πλέον δεν μας κάνει καμία εντύπωση ο ρόλος της αφού ο πρώην πρύτανης Παπαϊωάννου ανοιχτά αποτελεί στέλεχος της κυβέρνησης και η σύνοδος πρυτάνεων παίζει τον ρόλο εντεταλμένου σώματος της.

Έτσι η πρυτανεία φέρνει ξανά στο προσκήνιο το μέτρο της ελεγχόμενης εισόδου στο κάμπους, ένα μέτρο που οι φοιτητές είχαμε καταφέρει να ανατρέψουμε. Η επιλογή αυτή μάλιστα έρχεται μια μέρα μετά τις φοιτητικές εκλογές όπου δόθηκε ισχυρό μήνυμα ενάντια στην κυβερνητική πολιτική που έχει οδηγήσει μεταξύ άλλων στη διάλυση της δημόσιας και δωρεάν παιδείας.’Αλλωστε γνωρίζουμε ότι τα μέτρα ασφαλείας στην πραγματικότητα έρχονται για να αποστειρώσουν περαιτέρω το ΑΠΘ  από οποιαδήποτε μορφή πολιτικής και πολιτιστικής δράσης, να επιτεθούν σε οποιαδήποτε μορφή συλλογικής διεκδίκησης εντός τους και να λειάνουν το έδαφος για την ανενόχλητη εφαρμογή της εκπαιδευτικής αναδιάρθρωσης.

Τη στιγμή που το δημόσιο δωρεάν πανεπιστήμιο διαλύεται μέρα με τη μέρα οι πρυτανικές αρχές αντί να απαντήσουν στα πραγματικά προβλήματα υποχρηματοδότησης και υποστελέχωσης του πανεπιστημίου, επιλέγουν να στρέψουν την προσοχή τους σε μέτρα που καμία σχέση δεν έχουν με τις πραγματικές ανάγκες των φοιτητών. Η φοιτητική μέριμνα διαλύεται μέρα με τη μέρα, ο αριθμός των εισακτέων μειώθηκε για άλλη μια χρονιά, οι υποδομές είναι ανεπαρκείς αν όχι επικίνδυνες, τα προγράμματα σπουδών πετσοκόβονται λόγω υποστελέχωσης και τα ιδιωτικά πανεπιστήμια μας χτυπάν την πόρτα. Σε αυτή τη συνθήκη λοιπόν η πρυτανεία επιλέγει να κάμψει κάθε  φωνή αντίδρασης ταυτίζοντας τα επεισόδια με τους χιλιάδες φοιτητές που βρισκόμαστε μέσα στο κάμπους και επιλέγουμε να διασκεδάζουμε, να κοινωνικοποιούμαστε και να πολιτικοποιούμαστε εντός του.

Μιλάμε για το ίδιο πανεπιστήμιο στο οποίο ο εργολάβος της λέσχης έχει τσεπώσει εκατομμύρια μειώνοντας τις μερίδες και προσπαθώντας να απολύσει εργαζόμενους, ενώ την ίδια ώρα υπερλουξάτα εργαστήρια παράγουν έρευνα για το ΝΑΤΟ και την πολεμική βιομηχανία και κάθε είδους πολεμοχαρής διεξάγει εκδηλώσεις με την Ανώτατη σχολή πολέμου και εταιρίες που παράγουν έρευνα για το Ισραήλ. Σε αυτό το πανεπιστήμιο που χωράνε εταιρίες και εργολάβοι οι φοιτητές δεν χωρούν πέρα από τη στείρα ακαδημαϊκή διαδικασία. Είναι άξιο απορίας βέβαια το κατά πόσο μπορούμε να μιλάμε και για ακαδημαϊκή ελευθερία στο πανεπιστήμιο της πολεμικής προετοιμασίας και της αγοράς.

Την ίδια στιγμή που κυβέρνηση και πρυτανεία πασχίζουν να τελειώνουν με τις διεκδικήσεις των φοιτητών που μπορούν να είναι επικίνδυνες για τα σχέδια τους, εκφυλιστικά γεγονότα όπως αυτά που σημειώθηκαν στις 12/5 αποτελούν βούτυρο στο ψωμί της κυβέρνησης. Οι πολυάριθμες οργανωτικές αντιπαραθέσεις, καθώς και οι λογικές τραμπουκισμού σε φοιτητές, δεν μπορούν παρα να δράσουν αντιπροωθητικά για τους φοιτητικούς συλλόγους, τη δράση τους και το φοιτητικό και νεολαιίστικο κίνημα ευρύτερα. Το βλέπουμε και τώρα με τα ΜΜΕ να χρησιμοποιούν τα περιστατικά για να τονώσουν το αφήγημα που θέλει η κυβέρνηση να ριζώσει στις συνειδήσεις του κόσμου για να βρεθεί ένα βήμα πιο κοντά στην υλοποίηση της αντιεκπαιδευτικής πολιτικής με τη συναίνεση του. Η λογική της ατέρμονης βίας, τη στιγμή που το φοιτητικό κίνημα δίνει τον αγώνα για την ανασυγκρότηση του και των αγώνων του, θα μας βρίσκει απέναντί της. Τη στιγμή που όλος ο κόσμος μυρίζει μπαρούτι από τις πολεμικές συγκρούσεις και η επίθεση σε λαό και νεολαία εντείνεται, το φοιτητικό κίνημα πρέπει να διασφαλίσει τη λειτουργία των συλλόγων, της ελεύθερης πολιτικής έκφρασης στο χώρο του ασύλου, να βγει μπροστά και να τα πάρει επιτέλους όλα πίσω.