THMMY.gr

Η επόμενη Γενική Συνέλευση του Σ.Φ. Ηλ-Μηχ έχει οριστεί την Τετάρτη 25/02 στις 16:00, στην Α5.

Βρισκόμαστε 3 χρόνια μετά το κρατικό έγκλημα στα Τέμπη, όπου 57 συνάνθρωποί μας δολοφονήθηκαν την στιγμή που δύο τρένα κινούμενα στις ίδιες ράγες συγκρούστηκαν μετωπικά, εν απουσία βασικών μέτρων ασφαλείας. Τρία χρόνια τώρα αποδεικνύεται ξεκάθαρα ότι δεν ήταν ένα ανθρώπινο λάθος ή μια κακία στιγμή αλλά το αποκορύφωμα των αντιλαϊκών πολιτικών του κράτους που θέτουν καθημερινά σε κίνδυνο τις ζωές μας. Χαρακτηριστικό είναι πως ενώ ακόμα και οι ίδιοι οι εργαζόμενοι έχουν προμηνύσει την κατάληξη της κατάστασης που επικρατεί στον σιδηρόδρομο και που χέρι - χέρι η Ηellenic Train με τον κράτος και τις κυβερνήσεις συντηρούσαν. Ήταν οι μνημονιακές πολιτικές των κυβερνήσεων ΣΥΡΙΖΑ – ΠΑΣΟΚ - ΝΔ και της ΕΕ που τόσα χρόνια έχουν κατακερματίσει τα δημόσια αγαθά, ιδιωτικοποιώντας και ξεπουλώντας τα, βάζοντας μπροστά το κέρδος και παίζοντας με τις ζωές μας. Απέναντι σε αυτούς που μας θέλουν να αγκομαχάμε για οξυγόνο, τρία χρόνια τώρα λαός και νεολαία έχουμε σηκώσει το κεφάλι και δείχνουμε την δύναμή μας μέσα από πορείες, συνεχείς κινητοποιήσεις και αγώνες για δικαίωση ενάντια στην προσπάθεια τους να αποενοχοποιηθούν και να συγκαλύψουν την κρατική δολοφονία. Οι απολήξεις των αντιλαϊκών πολιτικών δεν σταμάτησαν στα Τέμπη, και επομένως ο αγώνας ενάντια στο κρατικό έγκλημα των Τεμπών και στις πολιτικές που οδήγησαν σε αυτό παραμένει ένα ενεργό μέτωπο που για μας δεν θα σβήσει όσο ζούμε στην εξαθλίωση, όσο οι σιδηρόδρομοι παραμένουν στην ίδια κατάσταση, όσο δεν έχει αποδοθεί καμία ποινική και πολιτική ευθύνη. Παρόλο που η κυβέρνηση έχει κάνει τα πάνδεινα για να συγκαλύψει το κρατικό έγκλημα των Τεμπών βλέπουμε τους κρατικούς μηχανισμούς να πιέζονται να αποδώσουν ποινικές ευθύνες με την δίκη των Τεμπών να βρίσκεται προ των πυλών.

Τα Τέμπη αποτελούν το αποκορύφωμα της ευρύτερης αντιλαϊκής πολιτικής η οποία χτυπά όλο και πιο έντονα κάθε πτυχή της καθημερινότητας μας. Όσων αφορά το πανεπιστήμιο, η κυβέρνηση και το υπουργείο προσπαθούν με κάθε τρόπο να διαλύσουν την προοπτική και τις σπουδές μας, μέσω της εφαρμογής μια σειράς από νόμους τους οποίους εδώ και χρόνια έχουν στην φαρέτρα τους. Από την πρώτη  εφαρμογή των διαγραφών πριν από ένα μήνα, την προσπάθεια ίδρυσης ιδιωτικών πανεπιστημίων και ξενόγλωσσων προπτυχιακών προγραμμάτων σπουδών με δίδακτρα, αλλά και τις εξαγγελίες για την αναθεώρηση του άρθρου 16, δημιουργούν μία αβέβαιη καθημερινότητα και ένα αβέβαιο μέλλον για εμάς. Και όλα αυτά για να βγούμε σε μία αγορά εργασίας όπου θα ζούμε για να δουλεύουμε με τα 13ωρα να είναι το καλύτερο αύριο που μας περιγράφουν, όπου μας θέλουν να πατάμε επί πτωμάτων για να μπορέσουμε να ζήσουμε. Προσπαθούν να χτυπήσουν με κάθε τρόπο την συλλογική μας ύπαρξη και συγκρότηση αντιστάσεων απέναντί τους. Έχουμε δει το πως οι πειθαρχικές διώξεις έρχονται να χτυπήσουν την συλλογική μας δράση απειλώντας μας με κάθε λογής ποινές, προσπαθώντας να μας ξεκαθαρίσουν πως δεν θα πρέπει να μας αφορά τίποτα πέραν των μαθημάτων. Γιατί για αυτούς, δεν θα πρέπει να συζητάμε για τα Τέμπη, για το μέλλον μας, για τα προβλήματα που αντιμετωπίζουμε καθημερινά στις ζωές μας, για τα προβλήματα που αυτοί και οι πολιτικές τους έχουν δημιουργήσει, που έχουν κάνει την ζωή μας έναν αγώνα για επιβίωση. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αυτής της καταστολής και της απονέκρωσης των πανεπιστημίων, αποτελεί η δολοφονική επίθεση των ΜΑΤ ενάντια στον κόσμο που παρακολουθούσε συναυλία στο πολυτεχνείο του ΑΠΘ καταλήγοντας σε 300 προσαγωγές μετά από ρίψη χημικών στον χώρο του πολυτεχνείου. Έτσι, η διοίκηση του ΑΠΘ πήρε πάτημα και σε συνεργασία με το υπουργείο έβγαλε εξαγγελίες για την εγκατάσταση ελεγχόμενης εισόδου, έχοντας ήδη εφαρμόσει πλήρες lock out.

   Προσπαθούν να κάνουν ξεκάθαρο με κάθε τρόπο ότι η γενιά μας δεν αξίζει ένα μέλλον και μία προοπτική. Eδώ και 3 χρόνια έχουμε αποδείξει ότι είναι πολύ μικροί απέναντι μας. 3 χρόνια που δεν έχει επέλθει καμία δικαίωση και καμία αλλαγή στο πλαίσιο βελτίωσης των συστημάτων ασφαλείας των μεταφορών, ο αγώνας μας δεν σταματάει μέχρι να αποδοθούν ευθύνες και να γίνουν πράξη τα αιτήματα μας. Σε αυτό τον βούρκο που μας βαφτίζουνε ζωή, που παλεύουμε να επιβιώσουμε, ο μόνος τρόπος να ζήσουμε ένα καλύτερο αύριο είναι να πάρουμε την ζωή στα χέρια μας, γιατί μας έχουν δείξει ότι όταν την αφήνουμε στα δικά τους, καταλήγουν στις ράγες των Τεμπών και στις αποθήκες της Βιολάντα. Όπως και πέρυσι πλημμυρίσαμε όλη τη χώρα και σηκώσαμε το ανάστημά μας με συνελεύσεις και καταλήψεις, έτσι και φέτος θα τους κάνουμε ξεκάθαρο πως θα μας δουν απέναντί τους.


ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ★ _{στους ηλ-μηχ}